franca

vlaggetjes

2012-01-28T02:44:00.000-08:00

Als je iets liefs wilt sturen aan iemand die het even kan gebruiken. Is het leuk als er iets zelfgemaakts bij zit. Iets vrolijks. Maar een vlaggetjes-slinger daar doe je wel even over.
Dus probeerde ik een minivariant. Vier waren het er, voor ik een beetje tevreden was.
Maar wat doe je met zo'n minivlaggetjesslinger? Hang je die voor het raam?
Op je typemachine , of in deze tijd liever op je computer?
Aan het oude kastje met je jeugdherinneringen?
Of maak je je dagelijkse kopje koffie extra vrolijk?
Geef je je kookboeken een extra kleurtje?
Wordt het feest in het poppenhuis?
Krijgen de oude puzzels een feestje?
Of je favoriete jeugdboeken.
Hoe dan ook, ik hoop dat de ontvanger er net zoveel plezier mee heeft als ik vanochtend had!
groetjes, Franca.

vanalles wat

2012-01-26T07:04:00.000-08:00

Zoete worteltjes-soep met peterselie. Lekker en echt zoet. Zelfs jongste ( die niet zo van "nieuwe" gerechten houd) schepte nog een keer op.
Cadeautje gehad, wat een boffert he. Dank je wel gulle gever!
Soms heb je geluk: drie leuke boeken uit de kast met afgeschreven boeken bij de bieb.
De stapel buitenlevens die nu bij een collega is. Collega die geveld is door spit.
Bloemen van het gezin ( kom je weer als we een tweede kindje krijgen?). Ja graag!
Bijzonder recept vandaag. Ik probeer wat extra groenten te eten. Alleen als salade dat raak je snel beu. Dit lijkt me een prima alternatief.
Norma , een kinderboekillustrator uit Engeland. Deed mee aan het programma: Maar mijn huis is het mooist. Wat een geweldig huis. Niet dat ik ( en vooral onze zoons en mijn man) erin zou kunnen wonen. Maar zo leuk om te zien.
Voor haar dochtertje ( met het theehoekje onder de trap) vast een feest, zo'n huis.

Geen grootse berichten of echt nieuws.
Deze week wat visites, mensen die wel een bezoekje kunnen gebruiken. Verder op zoek naar kleding. Mijn beste vriendin is 25 jaar getrouwd en geeft een feest. Dus gaan we op netjes. Dochterlief vond al een mooie jurk, ik moet nog even zoeken.

We rommelen rustig wat door.
Zodat ik na deze vrije dagen, niet alleen uitgerust ben, maar ook opgeladen om er weer helemaal tegenaan te gaan. Goede voeding, fijne gesprekken met positieve mensen, leuke plannen en elke dag naar buiten. Dat moet wel goed komen!

groetjes, Franca.

koffie en de onthulling van een geheim

2012-01-22T09:35:00.000-08:00

Er zit een klein geheimzinnig deurtje bij ons in de keuken.
Zomaar naast de keukendeur. Een deurtje waar vaak een brief met: niet vergeten! op geplakt zit. Nu hangt er een papier met daarop onze vakantiebestemming voor dit jaar.

Achter het deurtje zit een goed bewaard geheim!
Namelijk: een superluxe espressomachine !
Met een verhaal.
In Januari 2003 gingen mijn ouders in een bejaardenhuis wonen. Mijn moeder nam haar koffiezetapparaat mee en zette ook daar heerlijke koffie als we " op een bakske " kwamen.
Helaas ging haar gezondheid snel achteruit en werd ze erg afhankelijk van hulp van de verzorgsters. Dat betekende dat ze vaak pas om 11.00 uur aan de beurt waren om gewassen een aangekleed te worden, en dat de koffie die ze om 8.00 uur in een thermoskan kregen, echt niet meer te drinken was. En dus kochten we een superluxe espressoappataat voor haar en voor mijn vader. Met een reservoir wat groot genoeg was om een dag koffie te zetten ( wij vulde het elke dag even aan). En wat ze met een arm kon bedienen.
Prima koffie, vaak ook voor ons een steun en troost toen mijn moeder zo ziek werd. In Februari 2004 is mijn moeder overleden. Mijn vader mocht nog een jaar blijven wonen, en verhuisde daarna naar een verpleeghuis.

Bijna een jaar stond het apparaat toen bij ons op zolder, het was zo groot voor het aanrecht en het maakte zo'n verschrikkelijke herrie , doordat de bonen vers gemalen worden ( ik ben degene die daar niet zo goed tegen kan).
Dus bedacht manlief dit kastje.
En sindsdien kan ik iedereen in een paar minuten een heel luxe " bakske koffie" geven. En toch...ben ik zo'n ouderwetse tuttebel. Zet ik meestal mijn koffie in het "gewone" koffiezetapparaat , of zelfs : gewoon opgieten met kokend water.
En toch langzaam, begin ik het gemak in te zien, maar omdat de koffie voor mij toch wat sterk is, maak ik er meestal een cappuccino van.
Met een simpel dingetje: een melk-opklopper!
Even kloppen ( 30 keer officieel, ik maak er 60 van ) 50 seconden in de magnetron. Een paar lepels opgeklopte melk op de koffie ( en meestal nog een extra scheutje melk).
Nog wat ( of voor mij heel veel) cacao erop.
En klaar is de koffie met opgeklopte melk.
De opklopper is voor een paar euro te koop bij Wibra en vast ook bij Blokker en de Hema.
Ooit werkte ik in een gezin waar de vader perfect opgeklopte melk zelf maakte. Gewoon een oud steelpannetje, een klein kloppertje en flink wat spierkracht.
Zo simpel kan het zijn.

En zo hebben jullie behalve hoe ik de opgeklopte melk maak ( speciaal voor Jezebelle) ook nog een geheim kastje ontdekt....
groetjes, Franca.

5 dagen

2012-01-20T19:00:00.000-08:00

Ik wil niet klagen maar. Ja het wachten duurde voort. Ik werk geroosterd, er stonden acht dagen. Morgen heb ik een aflos van twee dagen en dan vrij. Dat betekend dat ik twee van de acht dagen werk met een totaal van 10 uur. Moet niet gekker worden! Omdat mijn wacht gisteren van 10.00 tot 18.00 was, heb ik s'morgens alvast gekookt.
Kreeg het recept over de mail van iemand die wel perfect bijhoud wat ze allemaal gemaakt heeft en hier een heel leuk receptenboek van maakt. Kijk dat had ik nou met alle wachttijd kunnen doen! Zo zou het volgens haar recept moeten. Ik deed er extra bladerdeeg bovenop omdat ze dat bij ons zo lekker vinden.
Als je op de foto klikt kun je het recept vast lezen. Zo werd onze taart.
En toen het 17.45 was, kon ik gewoon mee aan tafel! Maar al wel met het adres van een gezin, dus wetende dat er een eind aan de wacht kwam, hoe dan ook!
Ziet er goed uit, smaakte heerlijk!
Ook goedgekeurd door de extra eter ( klasgenoot van oudste die hier in de schuur ( en met fijne adviezen van manlief) mee kwam werken aan een schoolproject. Einde wacht. Heerlijk!
Dank voor jullie meeleven!

groetjes, Franca.

wacht

2012-01-18T04:43:00.000-08:00

Het lot van een kraamverzorgster: wacht!
En meteen het moeilijkste aan dit vak.
Ja de verantwoording is soms groot, hulp bij de bevalling ( waar soms de verloskundige nog niet bij is),controles van moeder en baby en op tijd hulp inroepen als er iets niet pluis is. Onregelmatig werken, ook s'nachts je bed uit geroepen worden. Dat is allemaal ( meestal) wel te doen. Maar die wacht!

Maar we maken er het beste van ! Lunchen met zonnig weer gewoon buiten.
En ook de koffie smaakt dan beter.
De telefoon binnen handbereik natuurlijk, en eens per dag even een sprinten naar de brievenbus ( niet genoeg bereik voor de vaste lijn).
De grote post brengen ze aan huis. Met vandaag: de nieuwe heg van 40 meter!
Verwacht je zowat een volle vrachtwagen, past het in een doos!
s'middags nog maar eens een bakje ( je leut wat af als je wacht hebt). Nu met een gezellig tijdschrift erbij.
Als je weet dat je zoon zo thuiskomt, kun je zowaar nog aan het bakken ( kan hij de oven uitzetten als jij opgeroepen word).
Een pan soep. Staat die vast klaar als....en je leest nog een stukje zittend op de vensterbank. Lekker dat zonnetje, maar wat zou het fijn zijn als....
Ik ben het beu! Ga gewoon koken, zul je zien dat ze dan bellen. Ik laat het kookboek op tafel liggen, kunnen ze verder als ik weg moet.
Niks ervan. Gewoon zelf gekookt, afgewassen en opgeruimd.
Het was lekker. Dat wel. Troostvoer, zo noemde Ravinder het , en dat kon ik wel gebruiken.
En nu? Wachten. Straks nog : " mijn leven in puin" zien. We nemen het in ieder geval op. Mijn leven ligt gelukkig niet in puin. Het staat gewoon even in de wacht. Drie dagen inmiddels. Vanavond weer van 18.00 uur tot 2.00 uur.
Als er dan geen baby geboren word, hoop ik op een ziekenhuisgezin morgen. Wacht...phoe,phoe.

groetjes, Franca.

onze jarige job

2012-01-13T23:07:00.000-08:00

De dag na...
De verjaardag van onze jongste.
Met een ochtend van koffievisite met alleen dames.
Een middag met met oudere tante, Oma en de boer die op het land aan het mollen vangen was, en ook wel een stukje taart lustte.
En terwijl ik de hachee opzette, spruitjes schoonmaakte en aardappels schilde, was het gewoon gezellig en gemoedelijk.

Een uitprobeersel, later meer...
De jarige job op zijn snelle brommer. Stoer! Dat wil hij zijn. De taarten moesten dan ook vooral niet opvallen ( twee kwarktaarten een monchoutaart), en grote stukken geven aan zijn vrienden. Een had de taart het liefst op zijn kop??? Grappig dat de stoere vrienden naast de taart en chips vooral de fruitschaal aanvielen ( stond nog op tafel). En een biertje mocht, mits ze veilig vervoer naar huis hadden, niemand nam bier, gewoon ( wel echte dit keer, anders ga je voor schut) cola was de hit.
Intussen uit het huiskamerraam dit keer....
De eerste voorjaarsbolletjes!
Uit het slaapkamerraam.... Een droom die hopelijk ook ooit voor ons is weggelegd: een bakhuisje! Nou ja, om je droom dagelijks vanuit je slaapkamerraam te zien is ook al wat!
In het slaapkamerraam staan sinds kort deze twee. Met de stickerafdruk nog op het voorhoofd ( 2,50). Had ik ze nodig? Nee. Maar ik kon ze toch niet laten staan. Toch die oud speelgoedtic. Ik zal er niet in doorslaan, voor je het weet staat je huis vol onnodige rommel. Maar deze mogen ( voorlopig) blijven.
Zoonlief vond de kwarktaarten genoeg. Maar een beetje bakken hoort toch echt bij verjaardagen ( al is het maar voor het lekkere luchtje).
Dus bakte ik verjaardagcupcakes.
En bedacht later toen onze twee lieve petekindjes er waren, dat ik nog chocoladestiftjes in huis had. Versierfeest! Het oudste manneke had net de wetensschapklasje gehad en een leuke opdraaiauto ( met elastiek) gekregen. Superfeest! Soms is er weinig voor nodig om lieve kinderen te krijgen ( al helpt alle aandacht van onze grote kinderen natuurlijk ook).
De volgende dag wilde ik voor jullie nog even een foto maken van de cupcakes en de chocolade-appelmoestaart ( ja dat staat er echt), en ook de kaarskopjes nog eens op de foto zetten.
Er was zo'n mooi licht. En het zag er zo leuk uit! En dus... Maakte ik heel veel foto's . Die zie je volgende keer. Met de eerste begon ik dit blogje vandaag.
Voor nu nog het chocolade-appelmoes-recept en de foto van de "taart" ( die bij ons een tulband werd, simpelweg omdat het recept om een siliconenvorm vroeg, en ik die maar een heb). Beide uit het " makkelijke taarten boek". Grappige en makkelijke recepten die niet kunnen mislukken.
En zo hadden we een verjaardag in vijf partijtjes.
1. de dames-koffie-visite.
2. de oudere dames+boer koffie en thee met taart en intussen koken visite.
3. de visite met kinderen, cupcakes versieren en racen met de opdraaiauto .
4. de sjieke visite van peetoom-en tante en Opa en Oma.
5. en de stoere mannen taart, cola en manderijntjes visite.

Kortom: we hadden een fijne dag!
Wens jullie allemaal een warm weekend, al gaat het buiten koud worden.

groetjes, Franca.

van moeizame start naar genieten

2012-01-10T23:09:00.000-08:00

September 2009 werkte ik in een gezin waar ze een mooi jongetje kregen.
Af en toe kwam er via mail een klein berichtje of een foto . Daar bleef het bij. Tot een nieuwe zwangerschap zich aankondigde, eindigend in een miskraam, en een volgende met veel spanning vanaf de 11 weken echo. Twijfel over de nekplooi.

Net voor het nieuwe jaar kwam het telefoontje:" Mevrouw is aan het bevallen, en jij bent aangevraagd"( iets wat ik natuurlijk wist, dat kan alleen in overleg). Wat volgde was een onwaarschijnlijke week, met een bevalling die eindigde in het ziekenhuis na een rit met een ( gelukkig heel snelle) ambulance, de volgende dag thuis en bijna een nieuwe opname voor moeder, en de dag erna weer twijfel over de conditie van het kindje. Vanaf dag vier ging het langzaam beter. Maar wat een week. Er vloeide flink wat tranen bij vertrek, wat heerlijk dat ik uiteindelijk een gezond jong gezin kon achterlaten .
Na negen lange dagen ( goede verzekering) begon mijn thuis-leven weer. En wat vond ik het moeilijk om de zaken weer op te pakken. Na de zo fijne kerstdagen, de hectiek van "mijn" gezin, die boom die er nog stond en waar ik als een berg tegenop zag om die af te breken. Manlief sprong in en ruimde de boom op ( had mij weggestuurd met:" ga maar iets gezelligs doen"), boende gelijk de vloer weer eens goed, en kocht een nieuwe opbergbox om alle kerstspullen bij elkaar te houden.
Wat een man! Daar moet je toch wel van houden!
Zo op het goede spoor gezet, nam ik de volgende stap.
Gezond eten! Langzaam was er de klad een beetje in gekomen, niet dat de feestdagen superovervloedig waren, maar wel minder gezond als ik normaal eet.
De keukenmachine die ik van mijn schoonmoeder kreeg, heeft nu een vaste plaats op het aanrecht. En na de eerst twijfel ( zo'n ding gaat hard en de messen zijn wel heel erg scherp) gebruik ik het ding nu dagelijks. Wat stom om het eerst zo lang in de kast te laten staan.
Dochter neemt wat kleinere porties, maar kan dit lekkers toch niet weerstaan.
Iets heel anders in de pan.
Al heel lang zie ik die leuke oude kopjes met een kaarsje erin voorbij komen op internet. Maar ik dacht aan moeilijke pakketten en veel benodigdheden. Ankie van Zilverblauw, had een veel simpeler oplossing: gewoon een bestaande kaars smelten en in de kopjes gieten. Hee dat kan ik ook!
Met een kaars uit de koopjeshoek van de Hema , heb ik meteen drie lonten, de dus drie leuke kaars-kopjes. De scharen zijn ook een idee van Ankie. Binnenkort laat ik het resultaat zien.
Probleem met salades? Mijn bord is te klein!
Het zijn de kleine dingen! Die me weer op het goede spoor zetten. Zoals zo'n heerlijke kop koffie Met veel opgeklopte melk en cacaopoeder erop.
En naar buiten! Te vaak kom ik een hele week nauwelijks buiten! s'Morgens in de auto naar het werk ( in het donker) na een lange dag,in de auto naar huis, eerst gauw koken, opruimen en dan moe op de bank vallen ( en natuurlijk snoepen ).
Dus al dacht ik geen goede voornemens te hebben dit jaar, dagelijks even ( echt) naar buiten is er toch een geworden. Dit is overigens geen foto van een meertje, maar van het weiland van de buren!
Gelukkig hebben wij nooit ons land laten "verlagen" ( = de bovenste laag eraf laten halen en verkopen), zodat ons weiland mooi droog blijft.
Wat heerlijk om zo even in het zonnetje te lopen. Wat stom om altijd eerst het werk te "moeten". Na zo'n wandeling krijg je vanzelf meer zin om aan de slag te gaan!
Oudste heeft zijn kerstvakantie nuttig doorgebracht. Het hout hebben we, nou de stookplaats nog.
En nu?
Het komt weer terug, het genieten. Genieten van lekker ( gezond) eten, van buiten zijn, van een huis wat langzaam weer lekker schoon word.

Van de collega die gisteren onverwacht op de koffie kwam ( gouden mens), van hernieuwde contacten door een kerstkaart. Van dochter die me verraste door de keuken elke dag netjes opgeruimd te hebben als ik van mijn werk kwam ( zoveel makkelijker om aan het koken te gaan). Van het stralende gezicht van jongste die een nieuwe brommer kocht van zijn zelfverdiende centen ( en wat vind ik het weer eng). Morgen is zijn verjaardag, 17 alweer!
Wat ben ik een gelukkig mens dat ik nog zo van mijn kinderen mag genieten.

Het viel niet mee, de start van dit jaar, gelukkig dat met hulp, flink aanpakken en lieve mensen om me heen, alles weer goed kwam.
Al besef ik meteen dat ik een geluksvogel ben, niet voor iedereen is de aanpak zo eenvoudig. Ik kreeg een lief geschenkje met een mooie kaart die me heel veel heeft gedaan. Waar ik ook zeker nog iets mee ga doen.
Maar nu nog even niet, eerst zelf weer op het goede pad en sterk zijn, dan kan ik er ook weer voor anderen zijn.
Geniet van de kleine dingen!

Groetjes, Franca.

Gelukkig nieuwjaar!

2012-01-02T22:05:00.000-08:00

Het is wat laat maar goed bedoeld. Gelukkig Nieuwjaar!
Dat dromen uit mogen komen.
We genieten van onze gezinnen en mensen om ons heen.
Kleine dingen weten te waarderen en iets voor anderen doen.
Fijn blijven koken, breien en andere creatieve dingen die het leven zo leuk maken. Laten we er een goed jaar van maken!

groetjes, Franca.

Zalig kerstfeest!

2011-12-25T07:53:00.000-08:00

Een zalig kerstfeest voor iedereen!

groetjes, Franca.

van breien bananenbrood en een road down memory lane

2011-12-20T22:22:00.000-08:00

Honderdduizend dingen stonden er op het programma. Zo zou ik die sprei eens af gaan maken als ik toch vakantie had. En een borduurwerkje voor een lieve vriendin kon best in de avonduren. Het huis geheel in kerstsfeer en maar liefst twee ( natuurlijk helemaal zelf klaargemaakte ) kerstmaaltijden met gasten was toch best te doen? Een dagje uit met dochterlief en het huis helemaal kerstschoon ( volgens mijn moeder kon het geen kerstmis worden als de ramen niet gezeemd waren). Zal ik eens wat zeggen? Dat doe ik allemaal niet!
Ik bakte een broodje ( of eigenlijk twee) uit Bil zijn kookboek.
Die er goed uitzagen toen ze de oven in gingen...
Maar door het kletsen met oma vergeten werden...en dus iets te donker uit de oven kwamen. Maar geen probleem, ze waren belachelijk lekker!
Ondanks weinig inspiratie kwam er toch een kerststukje .
Wat zullen we zeggen, het is groen. Voorruit we doen het ermee.
Maakte manlief zomaar een geweldige maaltijd ( inspiratie uit onverwachte hoek : een bedrijfskantine waar hij overwerkte).
En toen: had dochterlief een kledinghoes nodig om haar werkstukken te laten zien (bij een gesprek voor een stageplaats). Pak maar uit mijn kast, zei ik, en hang de kleding maar aan mijn gordijnrail. En dan kom je boven en duik je zomaar " down memory lane". Daar hangt het jurkje wat dochterlief droeg op haar 1e communie. Heel ijverig door mij gemaakt.
En daar ging ik...op zoek naar de bijpassende foto's. Hier dochterlief met het jurkje ( met vestje erover) in de kerk.
En thuis mag ze de taart aansnijden.
Dit was eigenlijk haar communiejurkje, maar een week voor de grote dag bleek uit weerberichten dat het 30 graden zou worden...dus maakte ik een tweede jurkje.
Het lange mouwen jurkje heeft ze later ook nog gedragen hoor. Maar het korte mouwen jurkje heel erg vaak!
Dit schortje zat er ook bij. Dat maakte mijn moeder uit een oud laken, speciaal voor de Ot en Sien dag op school.
Dochterlief zag er prachtig uit. Oma ( toen ongeveer 77 of 78 jaar) mocht trots zijn! En om aan te geven hoe hard wij meewerkten op school: het oude bankje ( inclusief puntenslijper) was ook van ons. Door manlief met de aanhanger naar school gebracht omdat het zo leuk was als alle kinderen in zo'n oud bankje op de ( zwart wit) foto konden. De foto staat hier nog steeds te pronk in een bijpassend oud lijstje.

En weet je wat? Toen ik de foto's opgezocht had, kwam dochterlief alweer thuis, en wat denk je ? Aangenomen! Hoera een stageplaats!

En al die plannen? Ja er komen twee keer mensen eten met kerst! En ik kook zelf natuurlijk, maar er zullen ook gewoon afbakbroodjes gegeten worden, de soep wordt door een andere dame gemaakt en ook het vlees op 2e kerstdag neemt ook iemand anders voor haar rekening.
Of de ramen nog gezeemd gaan worden zien we wel, kerstmis wordt het toch wel. Heb ik inmiddels twee bezoekjes gedaan, waar de mensen heel blij mee waren en die ik supergezellig vond. Veel belangrijker dan schone ramen.
Kreeg ik groen uit iemands tuin om kransen te maken, en vind ik het dan kerstachtig genoeg in en om huis.

En al dat handwerken? Gewoon de sjaal voor dochterlief afbreien, fijn als ze straks naar haar stageplaats fietst, de rest wacht wel even.
Vandaag blijf ik thuis. Sportbroek en gymschoenen aan. Niet om te sporten maar om te poetsen. Een dag flink aan de slag en dat is het dan, schoon genoeg.
Ooit leer ik het nog wel...niet meer aan te pakken dan mogelijk is. En gewoon genieten van wat is ...en was.

groetjes, Franca.

de kerstman

2011-12-15T23:18:00.000-08:00

Soms valt het allemaal niet mee. Een gezin wat je bijna opbreekt . De eerste vrije dag een uitvaart in Limburg. En een niet zo mooi bericht over de gezondheid van een medeblogster. Hoe belangrijk is het dan om weer eens even stil te staan.
Om even tijd voor thuis te nemen. Een pas op de plaats. Daarna komt de energie wel weer. Voor huishouden en bezoekjes.
Het lijkt een kabouter. Maar het is toch echt een kerstman. Een kerstman met een verhaal. Afgelopen Dinsdag was de uitvaart van mijn tante. Ze mocht de gezegende leeftijd van 95 jaar bereiken. Heeft in Februari haar verjaardag nog gevierd met de hele familie. Een gebroken heup werd haar te veel. Tot de laatste dag helder heeft ze bewust afscheid kunnen nemen. En zelfs nog grapjes gemaakt met de pastoor over Bossche bollen ( bijna 60 jaar in Limburg gewoond, maar Brabant bleef beter in haar ogen). Tijdens de koffietafel kreeg ik van haar zoon deze kerstman, door haarzelf gebreid. We stuurden elkaar over en weer vaak iets zelfgemaakts, dit had ze me nog belooft. Dankjewel lieve tante A. Jou kerstman krijgt dit jaar een ereplaatsje!
Of het nou door de kerstman kwam? Dit jaar kreeg ik al vroeg zin in de kerstsfeer. Dus haalde manlief de dozen van zolder en haalde een boom in huis.Wat een heerlijk zootje ongeregeld komt er uit de doos met kerstspullen.
In geen jaren was ik zo vroeg. Wat een heerlijk sfeertje. Bijna twee weken vrij. Ik ga er van genieten!
Hoewel de echte kerststal onder de boom staat( zodat er een kerstlampje in kan branden. Heb ik toch een kleintje hier neer gezet. De echte is vanuit de zithoek namelijk niet te zien. En wat is kerstmis zonder stal?
Het plankje ( of hoe noem je zoiets) kreeg in cadeau met Sinterklaas. Ik laat het vooral even zien voor de knutselaars onder ons. Omdat je het volgens mij vrij eenvoudig zelf kunt maken, in elke sfeer die je maar wil. Heel gezellig met de kaarsjes aan.
Natuurlijk ook een stukje jeugdsentiment .
Och wat kon ik hier als kind bij wegdromen ( en nu nog wel eerlijk gezegd).
De tak is ook wat kersterig geworden. Al vond ik lampjes erin zo dicht bij de kerstboom, iets teveel van het goede.

En verder: is eindelijk het boek onderweg naar Purperpolletje!
Ga ik vandaag naar de opening van een mini-antiekzaakje wat een collega gaat starten. Leuk!
Staat morgen het maken van een kerststukje met een hele groep dames op het program.
Moet ik nodig eens flink aan het poetsen in huis. Maar is de was in ieder geval weer bij.
Mag ik nog een kerstpakket ophalen ( wegens de uitvaart niet naar de kerstviering geweest).
Geniet ik dagelijks als een klein kind van het TV programma van Kirstie.
Ga ik vooral proberen om rustig te blijven, te genieten van de dingen die op mijn pad komen, en de mensen om me heen. Kerst is toch het gedenken van de geboorte van dat kleine onschuldige kindje. Laten we er een mooi feest van maken, met lieve mensen om ons heen.
Als je nog een enkel uurtje over hebt: er zijn zo veel mensen die je echt blij maakt met een klein bezoekje! Neem een zelfgemaakt kleinigheidje mee, of gewoon een pakje koekjes. Heel waarschijnlijk kom je ongelooflijk gelukkig er vandaan. Als we allemaal een bezoekje doen....

groetjes, Franca.

Kirstie

2011-12-12T13:55:00.000-08:00

Hoe kom je erbij om foto's te maken van een tv programma?
Die er dan nog redelijk uit zien ook. Vorig jaar ( blogje van 20 november 2010) had ik het over Kirstie's homemade home. Een tv programma op de BBC. Nu is het hier, gewoon op SBS 6!
Elke avond om 18.00 uur, kunnen we zien hoe Kirstie een oud huis opknapt. Bij vakmensen langsgaat en zelf ook wat probeert te maken. Vandaag zagen we al de nieuwe keuken en badkamer. Morgen meer. En voor de vroege vogels... Morgenochtend om ± 7.00 uur is de herhaling.
Vorig jaar kocht ik haar boek, hoe leuk is het dat ik alsnog het bijbehorende tv programma kan zien. Leuk! Zo genieten van een simpele televisie-uitzending.
Ik lees nog wat. Morgen niet zo'n leuke dag. Die horen er ook bij. En daarna ga ik me echt verheugen op de feestdagen. Zachtjes aan het versieren, eens kijken wat we gaan eten. Geen nieuwe kleding of luxe. Wel lekker vrij, samen naar de kerk, een simpele mooie maaltijd. Ik krijg zin in kerstmis!
groetjes, Franca.

Suprise

2011-12-09T07:37:00.000-08:00

Sinterklaasmiddag met vriendinnen. Eerst kreeg ik Sint-snoep en de leuke waxinelichtjes. Daarna een grote doos. Suprise!
Rara, wat zou hier in zitten? Ik had het echt niet door. Pas toen ik de achterkant openpeuterde en een boek zag zitten, ging er een lampje branden.
Ik kreeg zomaar het muizenboek!
Jullie hebben vast het verhaal achter dit boek gelezen. Wat is het mooi! En wat is er veel te zien.
Vanaf 17 December in de bieb in Amsterdam ( het huis zelf), ik ga heel graag eens kijken.
En nog veel meer verwennerij.
Sinterklaas was weer zo goed voor ons.
We hadden echt een heerlijk avondje, al viel dat voor ons een dagje eerder. Op 4 december. Omdat ik wacht had in de nacht van 4 op 5 december, en dan weet je nooit hoe het loopt. De Sinterklaasavond was zo gezellig, met leuke pakjes, kleine plagerijtjes, en langverwachte ( gehoopte) hardloopschoenen voor dochterlief. Wat een fijne kinderen , zo tevreden en gezellig als ze deze avond maakte. Ik ben trots op ze!
De kikkererwtensoep met gerookte paprika ( heel lekker).
Onze grote kinderen die de kleintjes helpen om het lego wat ze van Sint gekregen hadden in elkaar te zetten. Weer een heerlijk avondje!
Twee cadeautjes per kind, en zoveel plezier.
Toen ik aangevraagde boeken op ging halen in de bieb, lag er een dvd van ratatouille. Leuk voor de kleine jongens als ze een keertje bij ons zijn dacht ik ( voor een euro moet dat kunnen toch).
Wij keken alvast, met koffie met opgeklopte melk en cacaopoeder.
Uiteindelijk hebben we met het hele gezin gekeken, gelachen en genoten. Wat een leuke film! Dat je zoveel lol kunt hebben met een afgeschreven kinderfilm van een euro!

En verder: moet Purperpolletje nog even geduld hebben!
Omdat er s'nachts een oproep kwam voor een bevalling ( en er een prachtig meisje met een enorme bos haar geboren werd). Ik 5 uur bij de bevalling was en daarna nog vijf uur doorwerkte. De daarop volgende dagen 9, 8 en 7 uren werkte . De kleine schoonheid borstvoeding niet zo zag zitten en een beetje suffig dreigde te worden. We alles uit de kast moesten halen om haar weer aan de borst te krijgen. Ik daardoor elke avond op de bank hing om bij te komen. En er maar heel weinig meer uit mijn handen kwam.
Komt goed Purperpolletje( en anderen die nog op mijn reactie wachten).
Eerst deze kleine dame op het goede pad krijgen en dan zijn jullie weer aan de beurt.

Dan hebben we het wel weer over kerstversieringen ( die hier nu nog in geen velden of wegen te bekennen zijn). Voorlopig geniet ik even na van Sinterklaas en probeer ik ook thuis weer wat gedaan te krijgen.

groetjes, Franca.

een waar genoegen

2011-12-01T06:50:00.000-08:00

Twee keer had ik een waar genoegen deze week!

Een mooie uitdrukking. Hier gebruikt als naam voor een recept. Zo een wat je niet al te vaak moet maken.
Omdat de mijne zo licht bleef zette ik die even onder de grill. Op de foto uit het kookboek bleek dat licht ook goed geweest was.
De smaak was meer dan genoeglijk!
Eigenlijk ontstaan omdat ik geen zin had om nog boodschappen te doen ( en manlief Vrijdag gevraagd was alleen voor het weekend te halen). Melk, eieren, en wat bloem hadden we nog wel. Dus werden het pannenkoeken ,voor sommige naturel.
Voor een enkeling met roomkaas en paprika ( idee uit eenvoudig gelukkig).Met een waar genoegen als toetje.Het smaakte beter dan de foto's kunnen laten zien.
Uit dit boek. Ik schaam me een beetje. Het laatste wat ik nodig heb is nog een kookboek. Ter verdediging: ik zag het al een hele tijd terug ( eerst in Engeland, later in Nederland), maar vond het wel erg duur. Netjes gewacht, en toen ik Vrijdag met manlief de stad in ging ( voor sint-inkopen) lag het daar ineens voor 10 euro. Nog niet voor niks, maar toch minder als de 22,50 die het oorspronkelijk kostte.
Ik ben er wel heel blij mee! Er staat van alles in. Ook mijn geliefde bonen -recepten ( de kikkererwten staan al te weken).
En iets simpels als dit ( wat ik echt lekker vond, maar verder niemand lustte).
Zoveel om blij mee te zijn.
Zodat ik nu aan jullie denk, en het volgende boek aanbied. Schrijf een reactie en wie weet ben jij de gelukkige.

Het vorige boek (29 gifts) is voor .....Tateretaaa...Purperpolletje!
Wil je je adres even doorgeven op: keukenraam@gmail.com ?
Dan komt het zo snel mogelijk naar je toe.

En verder: Vierde we manlief z'n 47ste verjaardag( eenvoudig en rustig, zoals hij zelf is).

Ging ik zelf naar een verjaardag , zonder cadeau ( zoals afgesproken, maar wat onwennig was dat), en kreeg een onverwacht heel bijzonder gesprek. Een gesprek wat ik als een cadeau zie, een cadeau aan mij dan wel.
Dat was het tweede waar genoegen deze week!
We waren met zijn vieren, een dame had te horen gekregen dat ze niet meer te genezen was van kanker ( gelukkig wel zodanig te behandelen dat ze zo lang mogelijk kan leven). Een jaar geleden stond haar kans op een maand, ze is er gelukkig nog. Een dame die een maand geleden haar man verloor.
En een dame die kanker overwon, weer ging werken, wiens man een vriendin kreeg ( en ze dus gingen scheiden) en die nu alleen van een 75 % baan rond moet komen.

Nou zou je denken dat het een en al ellende was. Het tegendeel is waar! Zelden zulke eerlijke, positieve, geweldige mensen ontmoet.
Ik fietste erheen ( omdat ik vond dat ik nodig wat moest bewegen) en zuchtte en pufte . Ik fietste terug en leek wel vleugeltjes te hebben ( ja ,de eerlijkheid gebied te zeggen dat ik nu ook wind mee had, maar toch).

De rest van de dag, liep ik er aan te denken. Hoe het toch mogelijk was dat juist deze mensen , me zo'n moed en energie konden geven.
Ik weet het niet precies. Wil er graag wat mee doen. Moet het nog even laten bezinken, en hoop er later op terug te komen.

Ik weet in ieder geval dat ik heel dankbaar ben. Dankbaar voor mijn gezondheid, voor de mensen om me heen, voor het feit dat ik de keuze heb om boodschappen te gaan doen of het nog even uit te stellen. Dat ik de luxe heb om zomaar een kookboek aan te schaffen.

Dankbaar voor mijn kinderen ( die wel heel hard moeten denken om een lijstje met wensen te maken). Wat een tevredenheid, en wat een geluk.

Vanavond ga ik het nog een keertje proberen: de jongens een lijstje te laten maken ( en met iets anders dan een chocoladeletter en schuimpjes).
Ga ik genieten van boerenkool-stampot ( nog geen boodschappen gedaan, boerenkool uit opa en oma's tuin). Ga ik genieten, van dit gezin, zoals het nu is.
Soms zou je de tijd even stil willen zetten.

groetjes, (van een blij en heel dankbaar mens),
Franca.

Tak

2011-11-27T23:18:00.001-08:00

Het boeket was op. In de tuin vond ik nog een lief bloempje. Een vaasje voor bij Maria.
En nog net wat voor op de kleine tafel. En toen.....
Besloot ik eindelijk te doen wat ik al zo lang graag wilde.
Maar niet deed omdat ik bang was dat "men" het stom zou vinden.Tadaaa... Een tak in huis halen!
Voorlopig versieren voor Sinterklaas. Straks voor Kerst.
Vandaag komt er veel visite, eens kijken wat de reacties zullen zijn.
Ik ben in ieder geval blij met mijn tak.

groetjes, Franca.

genoeglijke avonden

2011-11-27T00:05:00.000-08:00

Als: je voor je werk gaat wijken ( meerdere gezinnen op een dag, die per gezin drie uur zorg krijgen).
Als: je in het ene gezin zo graag flink schoongemaakt en opgeruimd zou hebben, en in het andere je niet goed verstaanbaar kunt maken zonder tolkend kind.
Als: je het zo graag allemaal wel goed achter wilt laten , en het bergen energie kost om het voor elkaar te krijgen.
Als: het je van frustratie en slechte werkhoogtes en niet aanwezige materialen ( badje op kindertafeltje en box i.p.v. bed en commode) verschrikkelijk in je rug schiet.
Als: je dan zo dom bent om op je vrije middag met manlief de stad in te gaan ( man wat een drukte) i.p.v. een lekkere wandeling te maken.
Als: je dan ook nog veel te veel gepland hebt op je eerste vrije dag ......
Dan krijg je zomaar een oude bekende op bezoek (migraine) en al roep ik altijd dat iedereen hier welkom is..deze bezoeker mag snel vertrekken!
Dan wordt het tijd voor Rust! Voor een heerlijke genoeglijke avond. Met een kaarsje, breiwerk, de kachel aan en op de achtergrond klompen die op lieve kindjes wachten.
Als eten gewoon een flinke pan soep.
Nog zo'n bakblik vol lekkers ( de eerste bleef op de tafel staan, en was bij thuiskomst leeg). Met als extra een kleintje voor opa en oma.

Een tafel vol recepten ( waarom moet dat dan weer allemaal tegelijk).
Klein genot.
En een stiekem pleziertje ( ja ik weet dat ik het rustig zou houden in huis, maar menig kerstboomhangertje is duurder, en het vosje is zo lief). Ik moet maar even wegblijven uit kringloopwinkels.
Kreeg ik dit prachtige boek en bijpassend tijdschrift te leen. Honderd ideeën voor toekomstige zomerverblijven ( spreek maar gelijk in meervoud) en een fijne kerst. Wat een genot!
Schiet zo'n makkelijke sjaal lekker op.
En is het zondagse toetje al uitgezocht.

Vandaag blijf ik thuis!
Rommel wat rond, bak wat lekkers, wandel misschien een stukje.
Vandaag geniet ik. Van huis, kinderen en manlief thuis.

Wens jullie allemaal een heerlijke genoeglijke Zondag!

groetjes, Franca.

zomaar,van alles, niks bijzonders en toch...wat een geluk

2011-11-21T06:10:00.000-08:00

Kleine jongetjes die kwamen kijken wat de Sint in hun klomp gedaan had.
Spelende kindjes. En een collega van manlief die graag het buizensysteem wilde zien ( hij is een nieuw huis aan het bouwen). Wat een leuke mensen, zomaar onverwacht op je pad.
Een uitprobeersel van manlief: pudding met sinaasappelsaus. Lekker!
Een zoon die zijn vriendinnetje officieel voor kwam stellen. Een maaltijd met veel, die zo gezellig was. De kinderen die met vrienden om een vuurtje zaten, en marshmallows roosterden. Die met zo weinig een heerlijke avond hadden.
Een dochter die bij me zat ( weer een wacht) en op haar gemakje borduurde. Wachten waar je niet opgeroepen word ( ik en mijn grote mond) kunnen erg lang duren.
Als je dan onverwacht een dagje vrij krijgt. En je je gesmeerde brood niet echt bijzonder vind. Maar het ook niet weg wilt gooien ( aan de kippen geven).
Dan doe je er wat zoet-zure paprika's op.
Bakt ze in het tosti-ijzer,en strooit er nog wat bieslook over.
Met groene thee en Poespoes op de achtergrond. Een fijne lunch.
Om vervolgens nog en stukje te breien aan de nieuwe sjaal ( vandaag de andere aan Oma gegeven).
Goede ideeën opdoen ( toch nog eens zo'n zuurdesem mengel proberen).
Stiekem een stukje luisteren van het luisterboek wat ik kocht voor Opa en Oma ( voor Sinterklaas). En het nu ook aan beste vriendin en oudere tante willen geven. Zo mooi! Zo sfeervol.
Het eindelijk aandurven dat recept te bakken ( om te ontdekken dat het heel eenvoudig is).
Nog even rijzen op de verwarming ( staat niet zo hoog hoor).
Genieten van een cappuccino en ontbijtkoek met roomboter , hoe goed kun je het hebben?

En verder: ging ik bij een oude tante langs. Gaf haar een lekker warm vest, maar maakte haar blijer met het bezoekje op zich.
Gaf een lekker warme sjaal aan Oma, die regelmatig een rondje loopt en wel wat warms kan gebruiken met dit weer.

Kreeg ik een telefoontje van het kraamcentrum, zodat ik nu weet dat ik morgen 15 hoog in de stad werk, heel wat anders dan hier in het buitengebied ( waar ik overigens geen hand voor ogen zie vandaag). En dat ik wachtdienst heb op oudjaar. Ach ja iemand moet het doen, we zullen zien of er zich een humpie meld.

Want alles bij elkaar: ben ik een heel gelukkig mens!

groetjes, Franca.

boeken en bonen

2011-11-18T22:48:00.001-08:00

In de bonen,zo zou je het kunnen noemen. Zelfs al is het met vlees erbij, ik heb de bonen herontdekt. Door de recepten op www.thesimpledollar.com/ kreeg ik enorm zin in bonen. Sindsdien eten we ze regelmatig. Met of zonder vlees erbij , en ik vind het heerlijk. Hier het restje van een flinke pan chilli con carne van gisteren.
Ik heb mezelf verwend met zijn boek : the simple dollar. Mooi boek, al moet ik eerlijk zeggen dat zijn site zo uitgebreid is, dat daar alles al een keer aan bod gekomen is. Eenvoudig leven maakt gelukkig, dat is ongeveer de strekking. En laat ik het daar nou helemaal mee eens zijn!
Avelien Jansen en Toor de Haas probeerde me daar al eerder van te overtuigen. Destijds wilde ik nog zoveel, zoveel zien, lezen ,horen, meedoen. Ik leer het steeds beter: rustig, eenvoudig genieten.
Als je in de eigen kookboeken gaat snuffelen, blijken er ook heel wat lekkere recepten met bonen in te staan.
Deze liggen alvast klaar. Niet voor vandaag hoor. Vannacht wacht. En ik zou niet graag winderig aan een pastusbed staan! Heel benieuwd wat er gaat komen vannacht. De laatste wachten gaven steeds twee bevallingen per nacht!
Het viel het kraamcentum ook op. Veel kraamverzorgsters krijgen amper bevallingen, bij mijn diensten staan ze op een rijtje te wachten lijkt het wel.
Hoe country is dit? Ik zag mezelf zo, en besloot een foto te maken. Niet bedoelt maar het kan zo in het tijdschrift landleven. De laarzen ( die ik laatst met zoveel korting kocht) bevallen zo goed! Ze hebben al heel wat zand, modder en nat blad te verduren gehad, en houden zich prima. Het vest is mijn nieuwe wat ik kocht toen ik met dochterlief in Amsterdam was. Heerlijk, al is het nog warm genoeg tijdens het wandelen. Helemaal goed voor een strenge winter dus. De jas is al zeker tien jaar oud. Maar nog heerlijk voor wandelingen in weer en wind.
Soms kom je terug op een beslissing. De schalen zie ik al heel lang staan in mijn favoriete kringloopwinkel. Maar besloot steeds dat ik ze toch niet nodig had. Deze week moest de kraam-spullen in mijn werk-tas aanvullen ( handschoenen, schorten, lijsten e.d.), en besloot om dat ook maar langs de kringloopwinkel te gaan om de schalen op te halen. Ik gebruik ze hier in huis voor van alles. Als fruitschaal, schaal voor een flinke salade , als afvalbak voor groenteafval en ga zo maar door. Hoe blij kan een mens zijn met een setje oude schalen ? Nou zielsgelukkig!

Gelukkig. Ik ben het vaak. Een mens van hoge pieken, diepe dalen. Ik zal het altijd wel blijven. Al kan ik er steeds beter mee omgaan. Deze week was er het verwarrende verhaal van mijn schoonouders die ( heel plotseling) naar een aanleunwoning wilde. En eerlijk, ik kon er niet goed mee omgaan. Gelukkig heb je dan vriendinnen. Er was die goede vriendin die mijn hele verhaal over de mail aanhoorde, en met de allerbeste raad kwam; praat met je man, leg uit hoe moeilijk je het vind, hou je niet groot maar vertel wat je gevoelens zijn, blijf in contact. De beste raad die maar mogelijk was! Het gesprek is geweest, gisteren tijdens koffie drinken en wandelen. Het was moeilijk maar verhelderend.We hebben het weer samen op een rijtje.

Er was die andere vriendin. Die luisterde en luisterde. We wandelde in het mooie Oisterwijk. Dronken daarna koffie bij een heerlijk vuur in de dorpsherberg. En genoten van de mooiste boekenwinkel die er is ( je zou er in willen wonen) .

Neusde in het prachtige boek: "het muizenhuis" van Karina Schaapman. Wiens verhaal me zo intrigeert . Ik begon weer te breien om eruit te komen, zij bouwde een muizenhuis. Het interview op BNR. radio was indrukwekkend. Zonde dat we niet naar de bieb zijn gegaan toen we toch in Amsterdam waren, maar ooit wil ik het zo graag zien!

En mijn vriendin en ik? Na die prachtige boekhandel bezochten we nog een tuincentrum in het nabijgelegen Heukelom . Zo mooi! De dag werd afgesloten met gewoon een pot thee thuis, het schemerde al en de kaarsjes gingen aan. Goud zijn ze waard! Echte vriendinnen!

Maar ook de mensen die me one-line zo vaak een hart onder de riem steken. Toen het allemaal niet zo goed met me ging, mailde ik een paar keer met Toor de Haas. Ook al zo'n gouden mens. Spontaan reageerde ze op mijn mailtje en we schreven een paar keer heen en weer. Ik ben ermee gestopt, omdat ik het bezwaarlijk vond dat ze er niks voor vroeg ( terwijl dat toch haar werk is).
Een dezer dagen kan ze een pakketje verwachten. Eindelijk, maar zeer gegund.

En jullie niet te vergeten!
Voorlopig regelmatig een give-away.
Omdat ik zo blij met jullie ben.
Te beginnen met: 29 gifts. Engelstalig maar mooi.
Wie wil ( en wie heeft zich nog door deze hele letterbrei geworsteld, die verdiend zowiezo al een beloning).
Ik ga spulletjes klaarzetten, maar daarover later meer.

groetjes, Franca.

ps.: Toor heeft ook een website : http://www.eenvoudiggelukkig.nl/home/
En van Avelien kun je hier lezen: http://www.delevensgenieter.nl/INSPIRERENDETEKSTEN.HTM

het simple leven

2011-11-16T00:31:00.000-08:00

Goede gewoontes mogen blijven. En dus ook mijn waterfles. Erbij een flesje wat hier niemand meer gebruikt ( je zou toch poeh op je waterfles hebben staan). Ik maak er dankbaar gebruik van en neem lauwe rooibosthee overal mee naartoe. Het koude water is soms wat erg koud in mijn buik met dit weer.
Dat ik beide ( door de haast) vergat toen ik met een collega op pad ging en toen een wegwerpflesje moest kopen, vergeet ik maar even,. Wat voel je je dan stom. Maar ja, een keertje is beter als altijd wegwerp. En al doende leert men.
Een oude gewoonte die nieuw leven ingeblazen is is het vegetarische eten. Door oudste kwam er bijna de klad in ( hij vind zonder vlees echt niks). Inmiddels hebben we een compromie. Een keer zonder vlees voor iedereen, een keer voor hem iets vlezigs erbij.
En omdat hij niet graag aardappels eet, ziet zijn bord er dan zo uit. Niet slecht toch? Ik kwam viavia weer eens bij : the simple dollar uit. De recepten daar zijn ook vegetarisch en zien er erg lekker uit. Het blijkt dat hij veel haalt uit het boek van: Mark Bitterman -how to cook everything vegetarian.
Blijkt de vertaling daarvan gewoon de dikke vegetarier te zijn! Zo leer je nog eens iets.
De dikke vegetarier vond ik ver buiten mijn bereik liggen. Door de flinke prijs en omdat ik al zoveel kookboeken heb. Niet kopen dus!
Maar wel lekker lenen!
Binnenkort op te halen bij de bieb. Leuk!

Heel leuk vind ik mijn nieuwe jas. Samen met de sjaal voor 7 euro. Op stap met die collega , was een dagje rommelmarkt. En niet zomaar een. Een markt waar je de hele dag kon rondlopen en nog maar nauwelijks alles gezien had. Collega doet dit regelmatig. Voor mij blijft het hier voorlopig bij. Want het is me veel!
Er was wel een heel mooi aanbod. Voor ouders met jonge kinderen bijvoorbeeld, die konden hun hart ophalen met prachtige ,als nieuwe kleertjes van een euro en ladingen speelgoed. Heel handig zo net voor Sinterklaas.
De prachtige bloemen komen dit keer niet van een dankbaar gezin ( daarvan kreeg ik maar liefst twee flessen lekkere wijn). Dit boeket kreeg manlief van het bedrijf waar hij een verandering maakte aan een machine. Iedereen kreeg bloemen, omdat ze zoveel dagen zonder ongelukken gewerkt hadden. Raar idee. Mooie bloemen. Ik ben er erg blij mee.
Net als met deze Kefir.Gekregen van: http://zeeuwsemama.blogspot.com/.
Hartstikke bedankt voor de mooie kans om dit uit te proberen. En tevens een stukje jeugdherinnering. Nou eens kijken of ze hier net zo enthousiast zijn.
De andere schatten die ik op de rommelmarkt vond: twee schorten. Een vind ik echt een Saar ( van Swiebertje) schort. En dat samen voor drie euro. Vijftig cent voor het boekje en we hadden een heerlijke dag. Moet ik er wel eerlijk bij zeggen dat de entree prijs idioot was (8,50 euro).
De schort is iets beter te zien op deze foto. En het boek :Spinnetje. Van een meisje (van 13) die tijdelijk moeders taak overneemt, als die zwanger is en moet rusten. Ga er maar aanstaan als 13 jarige. Zou voor mijn ( 18 jarige) dochter nog heel wat zijn. Dochter droomt van ( tijdelijk) op kamers gaan. Wegens een stage ver weg. Ik droom niet zo hard, ik zal haar missen.

En verder?
Groot nieuws!
Opa en Oma willen naar een aanleunwoning.
Fijn? ehh ja. Maar...Honderd beren zie ik op het pad.
Eerst maar even aan het nieuws wennen ( als ik daar de tijd voor krijg, de verhuizing is misschien al snel), en dan genieten van het een Opa en Oma die naar hun zin wonen en goed verzorgt worden. Niet dat wij dat niet willen doen, maar we mogen het niet altijd.

Dank voor de vriendin die mijn hele litanie aanhoorde ( of liever gezegd las via e-mail). Soms is het fijn om ook je niet zo positieve verhaal even kwijt te kunnen. Dan kun je er weer tegenaan.
Dus op naar gezellige dingen ( morgen een dagje uit met beste vriendin, iemand ideeen?) en nu op de fiets naar mijn nichtje. Dan beweeg ik tenminste ook weer eens wat. Fijne zonnige dagen!

groetjes, Franca.

vervolg ( op eenvoud).

2011-11-07T10:21:00.000-08:00

Zo hebben we wel een erg open blik vanaf ons terras. De oude schutting is al weg, de nieuwe laat nog even op zich wachten. Geen probleem, terras-tijd is nu echt over.
Opa en Oma hebben zo te zien grootse plannen. Alleen de peren kunnen al een diepvries vullen.
Dochter bakt muffins voor het bezoek( en draagt haar nieuwe vest alweer).
Misschien wat moeilijk te zien door het geknoei, maar ze waren perfect.
Dochters lunchpakket ( waar ze zelf nog boterhammen bij smeert).
Ik vind het gewoon een happy meal!
De boeken die op het ogenblik precies geven wat ik zoek: eenvoudige simpele ( en gezonde) maaltijden, eenvoudige, pure inrichting, en eenvoud in allerlei zaken, wat heerlijk rustig en ook gelukkig maakt. Ik had het al vaker gelezen, en door het mooie stukje van Vanhalla ( 30 oktober),lees ik het nog een keer. En wat is het waar! Zo herkenbaar . Als ik dit boek lees, gooi en geef ik ineens veel makkelijker dingen weg. Denk ik beter na over eten ( en genoeg hebben),en weet ik weer dat ik niet alles bij hoef te houden wat er in de wereld gebeurt. Sterker nog, wat fijn om de tv weer eens een avond uit te laten!
Het dagje uit was naar een kerst-beurs. Heerlijk om rond te neuzen, maar zo veel hoeft hier in huis gelukkig niet.
Toch nog een ding gekocht: een grappig huisje waar een waxinelichtje in kan. Het brand al een paar avonden, en doet me zo denken aan ons huis als ik s'avonds aan kom rijden. Geeft me een fijn en knus gevoel.

Een fijn en knus gevoel, dat krijg ik als ik thuis ben. Het is weleens anders geweest. Ik weet niet eens precies waardoor het zo goed gaat, ik weet wel dat ik er blij mee ben. Dus ga ik zo nog even door: opruimen, vereenvoudigen, genieten. Ondertussen krijg ik zelfs achterstallige zaken geregeld. Gaat er post de deur uit die al heel lang weg had moeten zijn. Spreek ik regelmatig met collega's en vriendinnen af. En neem de tijd voor beweging en rust. Komt het misschien toch allemaal weer goed.

groetjes, Franca.

eenvoud

2011-11-07T01:34:00.000-08:00

Vanuit mijn keukenraam...daar kan ik nou zo van genieten.
Het ziet er erger uit dan het was hoor. Door het spek bovenop lijkt het wel heel ongezond.
Maar kijk ook flink wat prei uit eigen tuin. Preischotel met feta en spekjes uit het boodschappenblad.
Hoe heerlijk is dit? Het kan me op het ogenblik niet simpel genoeg zijn.
Boven zijn de kledingkasten opgeruimd en uitgezocht. Vind weer dingen die ik lang niet gedragen had. Geen noodzaak voor nieuwe spullen. De keukenkastjes worden opgeruimd. Simpel, heerlijk.
Tijdens een wandeling even stilstaan bij het kapelletje. Even denken aan mijn collega. Rust.
Ruimte voor het plan. De plaats voor de piopwagen is zo goed als klaar.
De koeien nog steeds buiten. De vacuumbuizen die nog steeds veel leveren door het zonnige weer.
Verder: ging ik een dagje uit, "deed" twee bevallingen, en ben nu opgeroepen om naar een van die gezinnen te gaan ( nadat ze gisteren tijdens de bevalling naar het ziekenhuis gingen.
Ik ga aan de slag! Morgen ( of vanavond) de rest.
groetjes, Franca.

geluk en eten

2011-11-01T01:36:00.000-07:00

Ik was de foto's al aan het uploaden. Toen ik haar zag lopen.
Om meteen daarna te zien...dat ze het echt niet kan laten om die gevallen peetjes op te rapen.
Niet slim misschien,als je valt kom je niet meer overeind. Maar ik hou je in de smiezen.
En zie je later de oprit weer oplopen. Lief mens, mijn schoonmoeder. Die zo puur is als een mens maar kan zijn. Niet altijd konden we het zo goed met elkaar vinden. Je ziek zijn dit voorjaar gaf me nieuwe inzichten. Dat is ook geluk!
Dit wilde ik eigenlijk laten zien.
Als je net dat ene kookboek wat de bieb van Nigel heeft kunt lenen. Als het najaarszonnetje dan zo lekker schijnt en je buiten je boek nog even in kan neuzen met een lekkere kop koffie. Als de kat dan ook nog op schoot komt zitten ( zie oortjes). Dat is geluk!
Eten. Soms doen we er zo moeilijk over.( dit aten we Zaterdag). Op Zondag aten we gehaktballetjes . Niet echt Zondag's .Wel lekker, en als je veel maakt heerlijk om mee te nemen voor lunch van Maandag.
Zo ziet dan het snoepbakje van dochterlief eruit ( die zelf haar echte brood smeerde).
Zo de lunchbox van de middelste( de andere was een broodje gehaktbal).
En zo ( zie je het gehakt) die van oudste.

En als je dan een lekker idee opdoet.

Maak je een pan vol pasta ( met citroenkip, van Karin).
Die lekker is om meteen te eten.
En het restje... eet dochterlief graag als lunch.
Zodat ze het broodje wat ik voor haar lunch bedoelt had, maar als ontbijt eet.
De jongens kregen het wel in hun trommel: half stokbroodje ei ( twee halve voor oudste).
Dat de tafel er daarna zo uitziet.
En het aanrecht zo.
O ja Mam, ik heb hier nog de bakjes van gisteren....dat neem je dan maar voor lief. Zo opgeruimd en dan nog snel even achter de computer.

Om daar een mailtje te vinden van een lieve vriendin, die lekker nog niet weet dat er iets leuks naar haar onderweg is.
Vervolgens krijg je een telefoontje van een goudeerlijke vinder: je zoon zijn portemonnee is gevonden, en vanavond daar en daar op te halen.
Dan heb je toch echt geluk!

Nu aan de slag: nog zo'n prachtige dvd kopen, om vanavond als verjaardag-cadeau te geven. Op de fiets in het stralende zonnetje. Nog snel een wasje aan en misschien nog bij een vriendin langs.
Geluk zei ik toch!

groetjes, Franca.

van koken, chocoladetaart, een gebreid vest en een stapel dekens.

2011-10-29T06:28:00.000-07:00

De jeugd van Nigel Slater ( beroemde kok en auteur) is verfilmd.Ik zag de dvd in de Flair staan. En besloot mezelf te verwennen ( als je over aanschaffen denkt, even googelen, er is veel prijsverschil).
Geen seconde spijt! Wat een nostalgie. De kleding, het eten, de keuken, geweldig. Het verhaal vond niet iedereen even sterk ( op internet). Ik vind het wel mooi. Al ben ik toch wel erg van de goede afloop merk ik. Zowel de vader als de stiefmoeder komen er niet zo vriendelijk af. Mooi om in de bijlage nog te horen dat Nigel door de vraag van degene die de stiefmoeder speelde, besefte dat hij van zijn stiefmoeder naaien, breien en toch ook (beter) koken had geleerd. Iets wat zijn vader zeker niet aanmoedigde (niet mannelijk genoeg).
Ik heb genoten van de film!
En van deze pizza. Door dochter gemaakt , wel met kant en klare bodem. Ik wil van een aantal recepten die makkelijk en snel te maken zijn een map maken die ik mee kan nemen naar het gezin. Om lekkere ,snelle en niet te dure recepten bij de hand te hebben. Dus voorlopig snel, goedkoop en lekker eten op tafel voor het boekje.
De prachtige bloemen van het laatste gezin.
De taart die dochterlief samen met een vriendin maakte voor de verjaardag van oudste. Wij hadden gewoon kwarktaarten gemaakt, omdat het een (lange) werkdag was voor manlief en mij.
Dochter besloot dat oudste iets beters verdiende.
En omdat ze zelf gek is van chocoladetaart.
Brouwde ze samen met een vriendin deze zeer smakelijke taart.
En gaf vervolgens de helft aan haar mee. Lief, maar de volgende keer even het mes schoonmaken voor de andere stukjes. Nou ja, de bedoeling was goed.
Na gedane arbeid.... Zeker in haar nieuwe vest wat we in Amsterdam kochten.
Manlief en dochterlief, samen druk aan het werk in de keuken. Allemaal voor oudste zijn verjaardag. We hadden overigens een heel gezellige avond, al vond ik het wel pittig na een werkdag. Gelukkig wel mijn laatste werkdag( in dat gezin).

Tot slot de beloofde foto van de kast met gebreide en gehaakte dekens. Had er eigenlijk ook nog een van de gehaakte stapel bij de deur moeten zijn. Dat was helemaal een verleidelijke.

groetjes, Franca.

de grote stad

2011-10-26T22:25:00.000-07:00

Na een week hard werken( met lange dagen),was gisteren mijn eerste vrije dag.
Dochterlief heeft herfstvakantie en dus gingen we samen op stap.

Een dagje naar Amsterdam.
Direct vanaf centraal station naar de negen straatjes.
Wat een genot!
Heerlijke winkeltjes, zoveel gezien, zoveel ideeen opgedaan.
Gewandeld langs de mooie grachten.
Koffie gedronken in een jordaans cafe.

De geweldige gehaakte pannenlappen kochten we bij Juffrouw Splinter.

Ik zal mijn dochter nog vragen in welke winkel de kast vol gehaakte en gebreide dekens stond. Een plaatje om te zien. Dochterlief heeft er zelfs ( met toestemming ) een foto van gemaakt.
Daar gaan we zeker nog een keer neuzen.

Voor het eerst in een "episode" winkel geweest ( vintage kleding), en een heerlijk zelfgebreid vest gevonden , een voor mezelf en een voor mijn dochter.
Ik kan wel leuk een sjaal breien, zo'n kunstwerk is een ander verhaal.
Nog een puntzak friet en een yoghurtijsje en onze dag was compleet.

En nu over tot de orde van de dag.
De berg was, het huis schoonmaken en nog even koffiedrinken met overgebleven taart, maar daarover later meer!
groetjes, Franca.

simpel

2011-10-17T22:23:00.000-07:00

Op dagen dat dingen zo anders gaan als je zou willen, val je terug op simpel. Zo kan ik lang kijken naar dit plaatje. Een breiende vrouw met dochtertje. Wat lijkt het me heerlijk om zo de kost te kunnen verdienen. Thuis al breiend. Me goed beseffend dat ook daaraan heel wat meer vast zit.
Maar een mens mag dromen.
En ik kocht een fles. Om daarmee duidelijk te maken dat we het niet meer doen. Er komen geen wegwerpflesjes meer in huis. Wie wil mag er zo een ,punt. Goed gevoel.
Er liep nog wat anders dan gepland. Ik kreeg er een bloemetje voor, lief maar dat hoefde echt niet.
De herfsttinten zijn weg. Te deprimerend in huis. Gewoon een simpel wit kleedje. Fijn.
Simpel en knus. Meer hoeft even niet. Geen woonblad wat me gek maakt.
s'avonds de kaarsjes aan en ik ben een tevreden mens.
Poespoes mocht stiekem binnen, lekker bij de verwarming. Gezelschap terwijl ik een enorme strijk wegwerk.

Ik heb er even behoefte aan. Aan rustig,knus en simpel.
Het zal wel weer bijtrekken. Dat ik verlang naar een bepaald boek, of tijdschrift ,of perse een bepaald recept wil maken.
Maar voorlopig kneuter ik lekker, en geniet van simpel.

Alsjeblief even geen herfstdingen, nog geen sinttoestanden en zeker geen kerstspul. Ik ruim kasten op en sorteer. En s'avonds lekker op de bank. Gewoon jammer dat ik vanavond weer de wacht inga. Wachten op een bevalling. En daarna kneuter ik gewoon verder.

groetjes, Franca.

Soms...

2011-10-11T22:27:00.000-07:00

Soms heb je even tijd nodig. En zijn er zoveel dingen gaande dat een blogje schrijven echt niet mogelijk is. Zo'n week hadden we hier.
En dus misten jullie mijn pindakaaskoekjes. Lekker! Een dubbele portie gemaakt zodat man's nichtje met haar gezin kon mee-snoepen.
Heerlijke vrije dagen gehad. Maar net voor ik weer ging starten kwamen er een paar moeilijke berichten binnen. Van een medeblogster die een uitslag van een onderzoek kreeg. Sterke lieve dame, er brandde meerdere kaarsjes voor jou. En daarna de schok van die lieve collega die al even tobde met haar gezondheid. Het bleek dat er twee tumors in de hersenen zitten. Nog behandeling voor een goede tijd. Geen genezing. En daar sta je dan met je kaartje en je kaarsje.
De wereld lijkt even zo anders.
Moet je dan schrijven over de laatste keer dat je wasje buiten kan hangen deze zomer?
Of dat je zo heerlijk nog een keertje buiten zat. Jeugdsentiment: koekjes van vroeger vinden ( en ze eigenlijk helemaal niet lekker meer vinden) . En een superlief boekje lezen( O, het verhaal hoe iedereen samenwerkte om uiteindelijk een lief zolderkamertje voor het meisje te maken, zo mooi).
Niet buiten dit keer, maar wel bij de open deur staan strijken. Net het laatste stukje zomer meepikken. Ik kon het even niet. Maar besef inmiddels dat het wel moet. Doorgaan. Genieten van al die kleine fijne dingen in het leven. Genieten van de vrienden , familieleden, je man en kinderen. Alles wat echt de moeite waard is. Ik ga bij haar langs, probeer er voor haar te zijn. En vergeet vooral niet om nu te genieten.
Gelukkig had ik een gezin waar het fijn was. Geen grote toestanden, fijne mensen, lieve kinderen,leuke gesprekken (natuurlijk niet over mijn collega), dan maakte veel goed.
Om tot slot ook nog een prachtige bos bloemen en een tijdschriftenpakket te krijgen. Ik was er verlegen mee! Inmiddels deel ik de tijdschriften met anderen. Het boeket maakt me blij, elke keer als ik erlangs loop of er naar kijk.

Hangt aan de kapstok mijn "nieuwe" winterjas. Deze zomer gekocht op een car-boot-sale. Nu gestoomd .Dat doe ik normaal nooit, maar in dit geval mocht het vond ik, omdat er geen vervuiling was door het maken van een nieuwe jas ( en omdat de jas toch wel erg vies was).

En de koeien? Die lopen hier nog steeds lekker buiten. En zie je de vacuumbuizen? Bij het hekje groeien en bloeien de bloemetjes nog steeds. Als je ooit wil dat iemand een hele zomer aan je denkt en over je praat, en ongelooflijk geniet, is een zakjes zaad voor siererwtjes een geweldig idee!
Er was nog wat gaande deze week. Te lastig om helemaal uit te leggen, maar eng en spannend. Inmiddels lijkt het goed te komen, maar wat kun je in angst zitten. Wat is het dan heerlijk om gewoon even je breiwerkje op te pakken, en een paar toeren te doen. Een kopje thee erbij en zomaar wat t.v. kijken, met lieve mensen om je heen. Meer heb je soms niet nodig. Het afwerken van de sprei laat nog even op zich wachten. Komende vrije dagen gebruik ik vooral om bij mensen langs te gaan, samen koffie drinken, wandelen, weer even heel duidelijk hebben waar het om gaat in het leven.
En pakte ik toch nog even een nieuwe hobby op.
De uitdaging om een gezond lunch mee te geven naar school, die echt opgegeten wordt ( niet te gezond dus). Waar ook wat in zit voor de kleine pauzes. Die er lekker uit ziet als de trommel open gaat. Soms is je fantasie even op. Dus kocht ik dit boekje.

En nu zit ik s'avonds op de bank al te zoeken. Om ze dan s' ochtends te verrassen met weer een heel bijzonder trommel. Voor dochterlief mogen er ook kleine bakjes met fruitdingetjes en zelfs geschreven berichtjes ( vandaag op een stroopwafel) in zitten. Voor de mannen vooral veel , stevig en stoer eten. En : "geen gekookt ei mam, dat is voor schut". Een leuke uitdaging. Vanmorgen gaf ik manlief een houdoekus, en liet het meteen even de koelkast zien. Daarin drie trommels waarop met ( Micky mouse plakband) drie naamkaartjes. Ik voelde me zomaar een hele goede moeder.

Ik wens jullie toe: lieve mensen om je heen, weten wat echt belangrijk is ,afleiding van nare zaken,en heel erg genieten van de kleine ( fijne ) dingen van het leven!

groetjes, Franca.

boffen

2011-09-27T22:47:00.000-07:00

Als je dit tegen komt in de kringloopwinkel!
Moet wel even een stukje vasthaken ( waarschuwing voor iedereen die haakt,zet de draadjes goed vast). Er zijn dus nog schatten te vinden!
En dit (kleedje onder het bananen-brood). Het brood bakte dochterlief vanmorgen voor me. Er lagen overrijpe bananen, en ik voelde me niet zo lekker. Dus... De schat!
Daar gaat ze, naar school. Ooit maakte ik me zo'n zorgen om haar. En er zal best nog wat komen. Maar op dit ogenblik...Ben ik alleen maar trots!
Fijne dag!

groetjes, Franca.

O ja, Jezebelle, de g-mail doet het even niet.
Sorry. Manlief kijkt er vanavond naar.
Morgen moet alles weer in orde zijn.

even kort ( omdat ik het niet laten kan).

2011-09-26T01:42:00.000-07:00

Zo'n lekker weer: nog even buiten staan te strijken.
"Nieuwe blouses" voor onze mannen. Ze kunnen er weer tegen!
Het roosje bij de achterdeur.
Manlief en oudste kregen de lekkerse brownies ooit ( en wij mochten meesnoepen) voor hun sjouwkarwei van zaterdag. Heb helaas geen recept. En nog maar op het nippertje een foto.
Boek is uit. En het gaat naar...: Jezebelle!
Wil je me a.u.b. je adres doorgeven?
Op : keukenraam@gmail.com

groetjes, Franca.

oogsten

2011-09-25T00:02:00.001-07:00

In letterlijke zin, zoals alle mooie dingen van de herfst.

Het beseffen dat je het goed hebt. Dat het je aan niks ontbreekt. Dat je daarvoor geen design-inrichting hoeft te hebben. Maar gewoon je eigen ( rommelige) huiskamer. Geen woonbeurs voor mij. Het is prima zoals het is.
De eethoek in herfst-sfeer. Waar je samen met neefjes en nichtjes, koffie hebt gedronken. Samen gaan we een leuke dag organiseren. Om elkaar eens op een gezelliger dag dan een uitvaart tegen te komen. Geluk, afgesproken op een verdrietige dag ( de uitvaart van Pa/opa). Opnieuw oogsten.
Buiten is het zonnig. En terwijl ik geniet met breiwerk ,boek, en een ( nog lekker ingepakt) nieuw tijdschrift, doet dochterlief een hand-wasje. Haar hardloop-spulletjes,die ze eigenlijk geen dag wil missen. Opnieuw geoogst. Begin deze zomer startte we met rennen. Inmiddels hobbel ik wat rond, dochterlief loopt! Mooi, goed en al een flink stuk. En ze vind het heerlijk! Weer een kind wat bewegen heerlijk vind, weer een mooie oogst binnen!
Terwijl ik deze week aan het werk was, en hier buiten zit te mijmeren, besef ik het maar al te goed. Dit is de tijd van oogsten! De investeringen gedaan in opvoeden, het zuinige leven, het harde werken. We moeten vooral niet vergeten om te genieten! Van de kinderen die nog even thuis wonen. En straks hun eigen gang gaan. We genieten zo van deze mooie jonge mensen om ons heen. Van de keuzes die ze maken, de mensen die ze zijn geworden. Hoe trots kan een mens toch zijn!
Dochterlief, genietend van de laatste zonnestralen ( wil je even je gezicht verstoppen, voor een foto op het blog?). Oudste heeft vandaag hard gewerkt samen met manlief . Thuis hebben ze het toestel van de schommel uitgegraven ( er zaten flinke blokken beton aan) . En voor mensen die zelf niet zo fit zijn, hebben ze een kast versjouwd. Jongste is aan het werk. Dochterlief hielp me met kleding en spullen zoeken voor jongste ( die deze week naar de Ardennen gaat met school). Oogsten!
Zaterdag. Manlief kookt. De eerst vijf jaar kookte ik apart voor hem, omdat hij maar een gerecht lustte. Nu kookt hij voor ons allemaal. Vaak simpel. Maar lekker. Wat hebben we samen veel geleerd . Over eten, koken en elkaar. Oogsttijd.

Iemand schreef het deze week als reactie op een blogje. Je mag toch genieten. Dat doe ik . Deze week ga ik ook weer eens wat meer tijd aan de lieve mensen om me heen besteden! Mensen buiten het gezin. Naar de expositie van mijn beste vriendin. Naar die oude tante die weer iemand in haar omgeving verloor. Weer eens ouderwets bellen of schrijven met die geweldige vriendin die te ver weg woont.
Ga ik ruimen in huis. De spullen die voor mij te veel zijn, waar zoveel anderen nog van kunnen genieten, gaan de deur uit. Even minder blogjes lezen, en er gewoon zijn!
Ik schreef er een blogje over , toen ik het tegenkwam in een gezin.
Ik ken het helaas van dichtbij. Een zo moeilijke materie. Ik zoek het niet op. Ook niet in boeken en films. De gelukkige huisvrouw, heb ik nooit uitgelezen. Wel aan begonnen, maar het was te dichtbij. De film zal ik niet kijken.

En dan koop ik twee boekjes in een witte-boeken winkel ( 2e voor de halve prijs, je kent dat wel). Ik lees de achterflappen, en verwacht lekker simpel roman-materiaal. Ik lees; en krijg kippenvel...Bam, ze hebben me. Het gaat toch over dat onderwerp! Ik zit in het boek, wil het weten, leg het toch weer even weg, lees weer een stukje. Het was te goed om niet te lezen. Koop je zomaar een romannetje ( denk je). Krijg je een heel mooi geschreven boek. Een aanrader!

Titel: Jouw naam in het zand. Van de Ierse schrijfster: Denise Deegan.

Veel om over te denken, veel om van te genieten.
Hard aan het werk om te ruimen, de foto's van vroeger van neefjes en nichtjes op te zoeken. Oogsten en genieten. Ik wens het jullie allemaal toe!

lieve groetjes, Franca.

uitgekomen wens

2011-09-22T02:21:00.000-07:00

Soms komt een wens zomaar uit!
Ik moest even terugzoeken, maar op 22 juni 2010 staat het blogje,
waarin ik schreef over een vijf jaar oud tijdschrift. Met daarin een gezin met 13 kinderen. En dat ik zo graag zou horen ( en zien) hoe het nu met ze is.
En kijk: ruim een jaar later komt mijn wens uit!
Zomaar rondzappend ( niks op de tv), komt ik bij het BNN programma : "je zal het maar hebben",uit. Een blik op een stukje in het voorprogramma en vliegensvlug zet ik de dvd speler aan het opnemen. Yes! De familie Blokland op tv. En kijk eens hier. Dat heerlijk rustig lezende meisje, zit nog op dezelfde stoel als destijds in het tijdschrift te zien was. Geen trends hier.
Het lekker ondeugende jochie in dat ronde raam. Is het geen plaatje!
Die keuken, nog net zo simpel en basic en nog net zo mooi.
De strenge blik van moeder, naar dat giegelende jongetje tijdens het bidden. Ik zie mezelf terug ( foto's die onverwacht genomen zijn, bewijzen het).
Al die kindjes in die enorme badkuip.
Het rekje wat vader vast gemaakt heeft voor de veiligheid , tussen de keuken en een hoger gelegen kamertje (de opkamer). Duidelijk gemaakt van een oude box. Zoals de hekjes rond de trap ( te zien bij de zolder waar Arie, vader en opa biljarten) duidelijk oude deuren zijn.

Ik heb genoten!
Nee , ik weet niet of het verstandig is om 16 kinderen te hebben.
En ja misschien ziet het er mooier uit dan het in werkelijkheid is ( zomer, mooi weer, iedereen thuis, prachtig aan het water).
Maar ook, wat een mooie kinderen! Stuk voor stuk. Wat een rust ( ondanks het aantal). Zelfs de kledingstijl vind ik prachtig. Misschien omdat je wel mooie basic-stukken zoekt als je zoveel kinderen moet kleden.
En die inrichting! Om van te smullen, zo mooi! Zo echt en puur. Puur dat is de goede omschrijving. En eerlijk. Zo'n washok! Rauwe werkelijkheid.
Niks overbodigs in huis. Daar kan ik van leren. Vaak zoek je wat op wat je weer aan de gang zet, of op het goede spoor. Zoek je inspiratie. Deze moeder heeft daar vast geen tijd voor. 16 kinderen grootbrengen, ga er maar aan staan.
Dank je wel familie Blokland, voor dit prachtige kijkje in jullie leven!

Nou lijkt mijn pannetjes gedoe ineens heel kinderlijk. Maar hier geniet ik ook van. Dochterlief had tegen klasgenootjes verteld: gisteren hadden we cheesecake, vandaag een warm chocoladetaartje en morgen een soort koek als hoofdgerecht.
En schandalig genoeg, was het nog waar ook.
Dit is het warme chocoladetaartje ( toen het al wat afgekoeld was).
Moet ik er nog bijzeggen dat het echt heel lekker was?
En hier het recept voor ketelkoek. De hoeveelheid bleek groter dan mijn vorm, dus rommelde ik wat met een tweede vorm.
Dit was de mooiste.
En zo hebben we het gegeten. Met wat gesmolten roomboter en suiker.
Maar koek als hoofdgerecht kon deze moeder toch niet echt over haar hart krijgen. Ook al hoort het misschien zo. Ik wilde toch wat vitamientjes.
En dus kwamen de pannetjes nog een keer op tafel . Dit keer voor een hoofdgerecht: winterpannetje met spruitjes. Wat neerkwam op spruitjes met gerookte zalm en mosterdsaus. Behalve wat jongste betreft, voor herhaling vatbaar. Maar die houd dan ook echt niet van spruitjes.
Voor de duidelijkheid: we hebben eerst het pannetje gegeten en daarna de ketelkoek als toet(je).
Bij de familie Blokland waren de pannen van forser aard. Als je het zelf nog eens wil bekijken:http://sites.bnn.nl/page/jzhmz/archief/74121#gallery
Als je met kleine kinderen in de buurt gaat kijken: niet alle beelden zijn misschien geschikt. Wel die van de familie Blokland, maar niet van de andere stukken tussendoor. Ik ga aan de slag. De huiskamer een goede beurt geven. Om daarna nog een keertje te gaan kijken. Jongens wat bof ik!

groetjes, Franca.
ps. het is aflevering 2: onderdeel van een groep.

schuldig

2011-09-19T23:00:00.000-07:00

Gek hoor, dat ik me soms zo schuldig kan voelen. Zoals bij de aankoop van deze pannetjes. Ik heb ze niet echt nodig. Kan prima zonder leven. Heb ze helemaal nieuw gekocht. Niet eens het goedmakertje ze zijn tweedehands.

Dan bedenk ik me dat we niks gedaan hebben om onze trouwdag te vieren. Geen etentje of grote bos bloemen. Sterker nog, ik werkte een eerste ( dus lange) dag , en manlief moest zelfs flink overwerken. Toen hij vertelde dat het eigenlijk nog wel zijn trouwdag was, verwachtte collega's dat hij thuis een boze vrouw zou aantreffen ( ze kennen ons duidelijk niet ,daar gaat een trouwdag niet om), en gaf een baas hem een doos Celebrations mee als goedmakertje. Maar dat terzijde. Ik heb ze dus "gewoon" gekocht.

En ik vind ze zo lief!
En zo aten we vandaag voor het eerst direct uit de pan.
Omdat ze nog even af moesten koelen zelfs voor de t.v.!
Cheesecake uit een pannetje!
Gekker moet het niet worden.
Hoewel! Alles is in huis voor een - Warm chocoladetaartje .
Oeps! Over schuldig gesproken.
groetjes, Franca.

van zomer naar herfst

2011-09-17T23:34:00.000-07:00

Het fototoestel ( nou ja het kaartje) zit vol. En omdat ik niet zo handig ben in die dingen ( of het niet echt zoek) moet ik wachten tot manlief het in orde maakt. Niet veel foto's dus. Maar deze had ik nog.
Het rek waar uiteindelijk de klimop tegenaan moet gaan groeien, was deze zomer een mooie plaats voor deze bloemetjes.
Wat een heerlijk cadeau kreeg ik van Purperpolletje!
De bloei begon wat laat, maar sindsdien heb ik steeds vaasjes vol met lathyrus (of zoals wij zeggen: siererwtjes ) in huis.

En elke keer kwamen er nieuwe bloemetjes , zelden heb ik zo genoten van een zakje zaad. Nogmaals hartstikke bedankt Purperpolletje!
De foto maakte ik van wat ik dacht de laatste siererwtjes, inmiddels weet ik beter. De plant gaat gewoon nog even door. Genieten!

Hoe staat het hier?
Ik werkte drie dagen in eigen dorp. Gewoon lekker op de fiets . En nog wel bij echt hele leuke mensen. Hoe fijn kun je het treffen.
Helaas kwam daarna weer een dag wacht. En wacht ik inmiddels op een "onder voorbehoud" ( mag naar huis als de gynaecoloog en/of kinderarts toestemming geven).

Bij gebrek aan foto's maar een omschrijving .
In huis.
De huiskamer begint er "herfstig" uit te zien. Door mandjes met pompoenen en miniappeltjes, en door de grote emaille bakken waarin flink wat walnoten staan te drogen. Het zonnetje schijnt lekker binnen en door mijn verplichte thuisdagje gisteren ( de wacht) ziet alles er netjes en opgeruimd uit.
Op de grote tafel staat een oud groen koffiepotje met de laatste ingekorte roosjes van het boeket laatst. Ernaast een nieuwe groene kan van de kringloopwinkel. Ik ben er zo blij mee! Breiwerkje op het kleine tafeltje en een oud boekje ernaast.

Buiten?
Oudste en manlief hebben het stuk tuin klaar. Flink leeggemaakt ( het was de speeltuin van de kinderen vroeger) en omgespit. Opa heeft graszaad gezaaid. Mijn droom begint zachtjes werkelijkheid te worden! Dit is de plaats waar onze pipowagen komt te staan!

En verder?
Hoorden we gisteren dat een neefje papa gaat worden!
Wat een mooi bericht.
Ik weet nog hoe ik het nieuws van zijn geboorte kreeg. We zaten te eten ( in het opleidings-internaat waar ik leerde voor kraamverzorgster). De leiding was niet blij met een telefoontje tijdens het eten, maar bij hoge uitzondering mocht ik naar de telefoon. Dezelfde avond ben ik ( illegaal) gaan kijken. Ik kon echt niet wachten tot mijn vrije dag!

Het manneke bleek een moeilijke eter, en heel vaak ben ik hem s'avonds zijn flesje ( en vaak ook de laatste van de dag) gaan geven. Een lief manneke met een prachtige glimlach. En nu wordt deze ( inmiddels een meter negentig lange) kerel papa! Heerlijk nieuws!

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de lieve felicitaties!
groetjes, Franca.

22 jaar nachten

2011-09-13T23:15:00.000-07:00

22 jaar geleden zat ik in de huiskamer.
Helemaal gelukkig te zijn.
Het was de nacht na ons huwelijk, en ik vond dat manlief ook even moest kunnen slapen omdat we de volgende dag op huwelijksreis naar Jersey gingen.
Er stond alleen een oude opklaptafel en vier bistrostoeltjes, maar het was een paleisje voor mij. Geluk!

Een kleine twee jaar later stond ik s'nachts, in het kraambed, de keukenvloer te dweilen ( met dweilstok hoor) helemaal gelukkig met die twee prachtige mannen die boven lagen te slapen. Ik was te gelukkig om maar een oog dicht te doen.

Er kwamen vele nachten waarin ik slaperig een klein humpie voedde. Groot geluk!

Er was een nacht waarin we luisterde of de ziekenauto nou eindelijk kwam, terwijl we ons kleine dochtertje blauwer en blauwer zagen worden. De huisarts was er eerder, en het kwam goed met mijn dochter, maar in mijn hart was voor eeuwig een litteken gebrand.

Er waren nachten dat ik gewoon sliep als een blok.
Omdat er overdag drie heerlijke kinderen rond liepen die me flink bezig hielden. Omdat ik vond dat een huis spic en span moest zijn. Omdat ik altijd achter de jongste aanrende en kilometers per dag fietste met een kind voorop en twee in de fietskar.
Hoe gelukkig kan een mens zijn?

Er waren nachten dat ik waakte bij het sterfbed van mijn moeder.
Ik mocht haar hand vasthouden ( de liefste en zachtste handen van de wereld) en zachtjes bij haar zitten. We spraken uit wat we eerder niet uitspraken, en het was goed.

Ik ging weer onder contract werken, met de daarbij horende wachten.
Dus zoek ik soms s'nachts in het pikkedonker naar dat ene huis waar het licht nog brand. En mag dan soms aanwezig zijn bij het mooiste moment uit iemands leven.

Fijne en moeilijke dingen. Ik verwerk ze altijd in de nacht.
En altijd is daar mijn man. Direct aanwezig of in mijn gedachten. Met zijn woorden: het komt allemaal wel goed. Met : maak me maar wakker als je niet kunt slapen . Met ( midden in de nacht als ik voor een bevalling opgeroepen ben: zal ik je brengen ? Hij heeft het ook een keer gedaan, toen ik bijna geen auto durfde te rijden, en het adres zo ver weg was.
Die man van mij is geen droomprins, maar een gewone metaalbewerker. Een met een gouden hart en handen. Die toevallig ooit op mij verliefd is geworden.

Deze nacht lag ik te lezen ( slapen is niet mijn sterkste kant) toen manlief me slaperig een kus gaf en feliciteerde met ons 22 jarig huwelijk.
Ik keek naar hem terwijl hij zich omdraaide en weer lekker in slaap viel.
Ik ben een gelukkig mens!

groetjes, Franca.

soep, taart en pompoenen.

2011-09-11T21:26:00.000-07:00

Foto? Vlug dan, ik ben al vier minuten te laat! Dank je wel dochterlief, voor de sjaalfoto.
Gezellig he poes, zoveel activiteit in de keuken. En zo zit je lekker eerste rang, jammer dat je die stukjes kip zo niet te pakken krijgt!

Die is voor de tandoorikippensoep.
Met recht een maaltijdsoep! En lekker!
Net als de chocoladehazelnoottaart zonder bloem met kaneelroom.
Uit het kookboek relax van Bill Granger. Op het nippertje aan een foto gedacht. Nog net een van het laatste stukje.
Pompoenmarkt in een prachtige tuin. Onverwacht prachtig weer, koffiedrinken met zelfgebakken taart, een lekkere wandeling over de dijk, rondneuzen in een oud kasteel, terug met een paardenwagen ( "ik heb mijn wagen vol geladen") . Zomaar een heerlijke dag.
Het kasteel, met daarin een bijna bekende kast( lijkt die niet op onze keukenkast).
En thuis de pompoenen, om nog eens terug te denken aan een fijne dag.
Koffie drinken op zondagochtend.
Met espressotaart deze keer. We maakte mooie foto's van opa en oma, maar die zijn voor eigen album.
Mijn nieuwe breiwerkje. De eerste rode sjaal is netter, maar deze is veel zachter. Ik twijfel nog een beetje, maar ga waarschijnlijk toch voor deze.
Comfort boven netheid, zou zomaar wat over mij kunnen zeggen.

groetjes, Franca.

domweg gelukkig

2011-09-06T04:54:00.000-07:00

Al rondrommelend in huis ,besef ik opnieuw hoe gelukkig ik ben.
Na het gezin waar pa game-verslaafd was, kwam het gezin met het vijfde kindje waarvan een gehandicapt. Het kon wel weer even vond ik , en vroeg om een "gewoon" gezinnetje. Het lot besliste anders, dit keer bleek pa manisch-depressief ( en had daarvan het kraamcentrum niet op de hoogte gesteld). Al de eerste dag, merkte ik dat er iets met hem was. Vanaf de tweede dag werd hij manisch, toen was het duidelijk. Enerverende dagen. Dan duurt het even voor je zo'n gezinnetje los kunt laten.
Nou ben ik alweer een paar dagen thuis. Eerst even bijkomen, gisteren een dagje met manlief op pad. Vandaag rommel ik wat aan. Ik poets de keuken, vouw wat was, brei een stukje. Hang vervolgens weer een wasje op ( misschien de laatste keer zomerbloesjes wassen, en alvast een wintertrui).
Het blijft mooie he, zo'n regenboog.
Fijn om weer eens bij te kletsen. Hier koffie drinkend met dochterlief. Via het blog met jullie, na een ruime week zonder internet.
De koe komt ook eens gluren.
Druiven en bloemen uit eigen tuin.
De druivenoogst ( een struik van dit jaar, een van vorig jaar) was echt groot.
Het zijn toch echt de eenvoudige dingen , die een mens gelukkig maken.

Helaas komt het zo niet zo mooi over. De mooie foto's staan op het fototoestel van dochter. Dit is de sjaal/omslagdoek die ik voor dochter gebreid heb.
De dag dat we haar ophaalde uit Zoutelande, stond de sjaal ingepakt klaar op haar plank, als welkom thuis cadeautje. En al had ze me er natuurlijk gewoon aan zien werken, ze was er heel blij mee. Ze trof trouwens zowat de enige zonnige week, en kwam heerlijk bruin thuis. Lekker genoten van een zonnige kampeer-vakantie in een tentje. Een dame om trots op te zijn.
Net zo trots als op Jongste die zijn brommer-vaardigheidsbewijs haalde ( zodat ik nu steeds mijn hart vasthoud) en op oudste die hier samen met zijn vader wonderen verricht in de tuin ( daarover later meer).
Lief boeketje van het gezin. Lieve mensen, die nog veel voor de boeg hebben. Ze gaan het samen wel redden. Sterke vrouw, die kraamvrouw. Petje af!
Gekregen van dochterlief. Ik zei het al: ik ben een gelukkig mens!
groetjes, Franca.

winkelen

2011-08-16T22:00:00.000-07:00

Een dagje naar de stad met dochterlief. Klachten over het tempo en de tijd die in de boekenwinkel doorgebracht werd . Verder: veel plezier, lekker koffie drinken en een taartpunt delen, kleding passen ( en zelfs ik kocht wat) en genieten. Het leverde het volgende op: een nieuwe witte blouse ( die heb je nooit teveel, zeker niet voor 4,95 euro).
Een heerlijke stapel ( zwaar afgeprijsde) boeken. Kan ik eindelijk wat beloofde cadeaus op de post doen.
Fijne stevige buitenlooplaarzen. Van het soort dat tegen water, modder en alle weersomstandigheden kan. Met een afprijzing van maar liefst 70 %!
En een flinke stapel handwerkboekjes. Gewoon bij de Zeeman!
Inmiddels is dochterlief met een vriendin op vakantie. Ze hebben dolle pret . Volop leuke telefoontjes ( van het soort: bel me even terug anders kost het zoveel beltegoed) fantastisch voor haar,maar wat mis ik haar verschrikkelijk!

Verder werk ik in een gezin met vijf kinderen , waarvan een gehandicapt. Zonder uit de school te klappen: het is zwaar! Krijg ik er vandaag toch nog een gezin bij! Het is druk . Ja en ik ben moe.
Het komt wel goed allemaal, nog twee dagen, dan zijn manlief en ik een dagje samen vrij. Ik verheug me erop!
groetjes, Franca.

even tussendoor

2011-08-15T23:00:00.000-07:00

Een bevlogen persoon krijgt dit voor elkaar!
http://www.consuminderhuislandgraaf.nl/pagina/home
Hoe geweldig is dat!

groetjes, Franca.

hoe gek moet je zijn?

2011-08-14T22:07:00.000-07:00

Om 'ochtends voor het werk , in je rode ochtendjas,even bloemetjes te gaan plukken. En dat ook nog direct op je blog te zetten?Behoorlijk gek waarschijnlijk. Maar het is zo leuk.
Die vrolijke bloempjes tussen het onkruid en de ( hopelijk nu snelgroeiende) hedra. Voor in de tuin staan er meer, maar het natte gras is net te veel voor mijn pantoffeltjes.
En dit is alweer een fijn boeketje.
Vanavond of morgen een nieuw blogje.
Had even niet voldoende tijd en energie. Die ging naar "mijn" gezinnetje ( met vijf kindjes waarvan een gehandicapt).

Tot snel. Groetjes, Franca.

vanuit een ander perspectief

2011-08-07T12:50:00.000-07:00

Anders gezien.
Vanaf het dak had mijn man dit uitzicht. Echt een ander perspectief.
En een mooi uitzicht. Hij verving de daklatten, plaatste plastic en legde de dakpannen opnieuw. Hard nodig, een flink karwei, en veel eer van zijn werk!
Hij kan weer trots zijn op zijn werk ( en ik ook).
Mijn perspectief was ook anders. Maar nu door de situatie in mijn gezin. Voor het eerst maakte ik een echte game-verslaving mee. En dat is niet niks in zo'n jong gezinnetje! Uiteindelijk kon ik goed afsluiten, al kostte het me nog een dag om echt los te laten. En ben ik nu weer extra dankbaar voor ons eigen gezin.
Blij als een kind. Met deze zon in een pot. Had er jaren geleden al van gehoord. Nu kwam het zomaar binnen bereik. Leuk!
Superleuk was deze post! Van iemand die mijn blogje leest en me zomaar wat wou sturen. Heb ik goed vertrouwen mijn adres gegeven. En kijk nou!
Een heel leuk kookboek. Zomaar! Van iemand die ik niet eens ken. Wat verschrikkelijk aardig! Dank je wel Carolien, ik ben er echt blij mee!
Blij zijn we ook met twee kleine jongetjes. Binnenkort mogen we de officiele peetoom en peettante van deze knullen worden. Ik verheug er me echt op.
Intussen mag dochterlief regelmatig oppassen. En kan ik trots aanzien ( vaak bij ons thuis) hoe geweldig ze met kinderen kan omgaan. Deze week hielpen onze beide zonen een bekende bij een verhuizing, en paste dochter een hele dag op de twee jongetjes. Na afloop niets dan lof. Je zou er van naast je schoenen gaan lopen!
Ze zijn er Purperpolletje! We hebben niet zo veel zon om het huis, maar we hebben eindelijk siererwtjes ( ofwel lathyrus) dank zij jou leuke pakketje.
Hartstikke bedankt! Ik hoop er nog heel veel bloemetjes van te plukken.
En ook de goudsbloemen doen het dit jaar weer. Nog even en ik zit dank zij medeblogsters goed in de bloemetjes.
Vandaag de badkamer gedaan. Na weer acht keer die van iemand anders gedaan te hebben. Ik ben nog steeds zo gelukkig met onze "nieuwe" badkamer. Nog steeds is het een feest om de badkamer te poetsen. Dat is het overigens niet altijd in mijn gezinnen. Sommige zijn bijna niet schoon te krijgen. Jammer, een beetje bijhouden is toch niet zo moeilijk?
Nog een keer bloemen. Dit keer uit opa's tuin.
Toen ik vanavond op mijn gemakje nog eens rondkeek.
Besefte ik wat een enorme bofferd ik eigenlijk ben. Een lieve man, een fijn gezin , een leuk huis, lieve vrienden om me heen, zelfs blogdames die aan me denken. Als je het zo goed hebt, wordt het tijd om ook anderen daarvan te laten genieten.
En dus : binnenkort hopen we slaapplaatsen te kunnen bieden. Het gaat er toch van komen! Niet deze hoor! Die komt uit een tijdschrift. Wij gaan voor de pipowagen! De voorbereiding van de tuin is begonnen. Hopelijk is volgende zomer alles klaar! En kunnen we de eerste gasten ontvangen!

Tot die tijd... Zijn jullie in ieder geval welkom voor een kop koffie!
groetjes, Franca.

vakantie 2011

2011-07-30T22:19:00.000-07:00

De vakantie zit erop.
Het mooiste van deze weken?
De mensen die ervoor zorgde dat ik zo'n fijne vakantie had!
De dagjes uit met man, kinderen , collega en vriendin. De onverwachte "ontmoeting" van een medeconsuminderaar" (als ik me zo nog wel noemen mag), via marktplaats. Het lieve mailtje van Teunie! De ongelooflijke energie van manlief ( vrijwel de hele buitenkant van het huis geschilderd en ook nog even wat panlatten vernieuwd), tussen het vakantievieren door. Het comfort van mijn eigen huis als super B & B. De fijne wandelingen.Regelmatig gaan kringloopwinkelen. Het dagelijks even rondneuzen op alle blogjes. Alle tijd hebben voor fijne tutdingen als : haken, breien, lezen en gezellige hoekjes in huis maken. Het weer had iets beter gemogen dat geef ik toe. Maar de vakantie van 2011 was fantastisch!
groetjes, Franca.

geluk is....

2011-07-25T21:10:00.000-07:00

Als je al zolang zit te wachten...
En dochterlief eindelijk veilig thuis is van een avondje stappen (sorry mam, geen idee dat mijn telefoon uit stond), Pfffft.
Alles weer veilig thuis. Nakletsen met dochter en jongste, oudste gaat naar bed, morgen weer naar zijn vakantiebaantje. Gelukkig mens ben ik!
groetjes, Franca.

't regent

2011-07-24T07:25:00.000-07:00

Geen nieuws natuurlijk.
Zelfs ik had er een dag last van. Maar ach, hoe relatief. Wat hebben we te klagen als je denkt aan al die ouders in Noorwegen.
Dus gewoon op pad. Wandelen met de kinderen op een dag dat het weer redelijk goed was. En precies voor de bui de tocht van 22 kilometer uitlopen.
Wegens grote drukte kon ik niet op het bekende adresje terecht. Dus ging dochterlief aan de slag met een overgebleven stuk tafelzeil ( de stukken die overgebleven waren bij het rond knippen van het tafelzeil, natuurlijk zuinig bewaard voor je weet maar nooit).
Is de fietskar waar ik vroeger de kinderen mee naar school bracht ( die manlief zelf maakte), inmiddels een veelgebruikte viskar geworden voor jongste.
Pannenkoeken bakken. Niet de gewone, die uit het kookboek van het vorige blogje: het nieuwe koken van Donna Hay.
Courgettepannenkoeken met roombrie ( en bieslook en gedroogde tomaatjes). Heel lekker!
Een stads( eigenlijk dorps) wandeling door Oirschot. Waar dit lieve huisje staat. Wat had ik graag even binnen geneusd! Geweldig plaatsje trouwens, met een paar echt leuke winkeltjes. Dat was het dagje uit met mijn beste vriendin.
Taart. Zoveel gegeten deze dagen. Steeds ergens koffie met... Deze kan geen kwaad! Een nepper, gevonden voor 3 euro nog wat in een decoratiewinkeltje met ongelooflijke kortingen. De wasknijperzak is klaar als ik thuis kom.
Overal liggen Buitenleven's. Ik heb zo'n flinke stapel oude nummers gehad, dat ik er al weken plezier van heb. Inmiddels is de stapel al aan een collega beloofd. Zo kunnen er heel wat mensen plezier van hebben.
Nog een stadswandeling. Culemborg dit keer. Weer zoveel mooie pandjes. Maar iets heel anders viel me echt op. Zoveel mensen die zo leuk met kinderen omgingen. Hoe is het mogelijk dat ik zoveel leuke dingen zag en hoorde in die paar uurtjes dat ik daar was. Het leuke donkere mannetje wat van zijn vader direct langs het water mocht lopen, terwijl pa boven liep , alle vertrouwen dat zoonlief het aankon ( wel goed oplettend). De twee Chineese meisjes die trots alleen boodschappen gingen doen. Het kleine Chineese jongetje die tot een bepaald punt( op de stoep ) mocht gaan. Het kleine meisje dat samen met haar moeder al stoeptegel tellend weghuppelde. Ik weet niet wat er is in die stad, maar ik zou er zoveel mensen in de leer willen sturen!
In de avond gaat de kachel aan. Met wat te lezen en te haken is het knus in huis.
Manlief en dochter samen onder de paraplu. We bekeken een kasteel. De rest van het mooie plaatsje en de tuin vielen helaas in het water.
Als het buiten zo is....
Ga je weer iets zoeken voor binnen. De kinderboekjes vond ik tijdens een strooptocht met een collega. Jongens wat kent die veel kringloopwinkels en brocante zaakjes! En een energie! Dan is een rustig avondje daarna wel lekker. Slow kids en in volle bloei zijn ook kringloopvondsten. Het boekje over het leven van de Amish leek me heel interessant. Daar wilde ik meer van weten.
Geen nieuwe veestapel hoor!
Koeien lopen hier ook om het huis. Maar deze...
Lopen voorlopig nog op een kaart-kleedje. Dieren ( nog veel meer dan deze) gevonden voor 3,50. Het groene vilt-kleedje moet het weiland worden. Hebben we weer speelgoed voor de jongens. Die twee kleine jongetjes die inmiddels een belangrijke plaats bij ons hebben. Een andere keer zal ik hun verhaal vertellen. Voor nu: De kachel aan en genieten! In de hoop dat er morgen weer een beetje zon zal zijn ( wegens gepland bakhuisjes-tochtje).
Goede moed voor iedereen die ook nu vakantie heeft! We maken er gewoon wat van!
groetjes, Franca.

afwassen

2011-07-16T20:31:00.000-07:00

Afwassen is een feestje, als dit je vaat is.
Eindelijk, 7 jaar nadat mijn moeder overleden is, heb ik haar DE bonnetjes gebruikt. Het voelt als een cadeautje van haar deze pracht.
De snorbeker vond dochterlief geweldig. Ik ging voor de koffiepot. Om weer echt koffie te zetten zoals vroeger. En voor de leuke blond-kopjes.
Mijn moeder zette boerenkoffie. Of eigenlijk was dat meestal mijn taak. Koffie malen met de koffiemolen aan de muur. Water koken en de koffiepot met heet water uitspoelen. Een vol glazen bakje van de koffiemolen op een klein koffiepotje. Direct, geen filter of zo. Even laten staan. Dan zachtjes met het (thee)zeefje tegen de tuit aan tikken, zodat de eerste drup drap erdoor kwam( zonder door te schieten en daardoor alles onder de koffie te morsen). Koffie door het zeefje in het kopje gieten. Mijn vriendin heeft het er nog over hoe lekker die koffie was!
Nog in gedachte bezig met de vaat en daar stond ineens een collega op de stoep. En als koffie drinken wat lang duurt: zorgt dochterlief voor een broodje, zodat mijn collega niet met lege maag terug hoeft te fietsen. Broodje met geitenkaas, rucolasla,gedroogde tomaat en wat honing en pijnboompitten (en later nog wat dressing met kempische kruiden uit oudste zijn kerstpakket). Zomaar bougondisch smullen op een zomerochtend in de zon.
Een lief cadeautje , ingepakt door dochter. Een van de zakdoekjes met een gehaakt randje . Voor oma ( mijn schoonmoeder). De aanleiding is minder leuk, Uit onderzoek bleek dat ze nog maar voor 20% kan zien. Niks aan te doen. Heeft met diabetes te maken. Ze kon wel wat troost gebruiken. Lieve moedige vrouw.
En daar zaten we s'middags toch weer!
Na het dagje statten van de dag ervoor houden we het lekker rustig vandaag. Behalve de DE winkel , bezochten we ook de speciale lingeriewinkel daar. Waar we eindelijk een bikini voor dochter vonden. Eerdere zoektochten kwamen op niks uit. Voortaan direct hier naar toe. Mijn nieuwe BH's kwamen van een gewone winkel ( niet alleen veel goedkoper, dochters maat was de kleinste daar, dus er was gewoon niks voor mij).
Het tijdschrift waarmee ik mezelf verwende lees ik vandaag. Wil je meelezen? Dat kan! Kijk bij HenHouse in de sitebar en scrol naar 6 Juli!
Luxe zo'n tijdschrift? Ja belachelijk, maar zo heb ik toch een klein beetje Engeland deze vakantie ( mis het stiekem wel een beetje).
Dit soort gekke foto's krijg je als dochterlief thuis is. In de hare stond Stoer Hoor! Op de bodem van de snorbeker.
Als we dan toch een luie dag hebben, volgen we het recept van Purperpolletje.
Een tafel met: schep zelf maar op waar je zin in hebt, als je wilt kan het in een wrap. Drie mensen vonden het lekker. Twee hadden hard gewerkt en liever steviger kost. Voor hen was er lasagne van de dag ervoor met wat ze er maar bij wilde. Manlief stond de hele dag op het dak om een dakkapel te verven en meteen de dakpannen goed te leggen. Dan lust je wel wat stevige kost.
Wat over was smaakte s'avonds nog prima met een kaasblokje erbij.
En de laatste restjes gingen de dag erna op. Met spaghetti met spek en peterselie ( en het eitje had eigenlijk zachtgekookt moeten zijn). Recept uit de Margriet.
Die ik uit sentiment kocht. Meer als 30 jaar had mijn moeder er en abonnement op. nou heb ik net een ander abonnement genomen. Maar daarover een volgende keer. Wens jullie allemaal een superfijne vakantie! Of dat nou ver weg is of zoals in de Margriet stond: een staycation. Zo heet de nieuwe trend ( ik leer nog wat) , en dat betekend gewoon: een vakantie thuis. Blijk ik ineens helemaal hip te zijn!
groetjes, Franca.

van wandelen,verven en genieten

2011-07-14T22:53:00.000-07:00

Rust. Dat is de beste manier om de Dinsdag te omschrijven. We gingen wandelen. Manlief vond een mooie wandeltocht op het internet. We startte vanaf een heel leuk pleintje, drinken koffie en cappuccino op het terras van een ouderwets cafeetje . Om bij vertrek tegen een heel bijzonder brocantewinkeltje aan te lopen ( vooral de tuin en het "schuurtje" zijn een verrassing).
Rondom dit kasteel was de wandeltocht. Bleek dat we ( via een hypermodern kantoor) vrije toegang tot een fantastische tuin hadden.
We waanden ons even in Engeland! En kijk eens: hier heeft een uil zijn thuis gevonden.
Mooi! En groter dan verwacht. Jammer ( maar begrijpelijk) dat we geen toegang hadden tot het kasteel of de kapel. Maar absoluut de moeite waard!
De wandeltocht ging door bos en veld en langs het water. Puur genieten!
Misschien niet helemaal goed te zien, maar naast het huis staat een bakhuis. Dat blijft toch een grote liefde voor mij. Een van de prachtige boerderijen onderweg. Een heerlijke wandeling ,eindigend op hetzelfde pleintje. We zoeken er nog een uit. Voor het weekend, dan kan oudste ook mee. Die was nu druk aan het werk met zijn vakantiebaantje ( op zijn laatste stageadres).
Zo stralend als het weer Dinsdag was, zo slecht was het woensdag. En dat terwijl manlief de buitenboel wilde gaan verven. Die is gelukkig niet voor een gat te vangen. De luiken gingen eraf.
Werden gewassen en geschuurd, liggend geverfd en daarna volgens dit ingenieuse systeem te drogen gezet. Petje af voor manlief!
Intussen werkte ik aan een kleiner project: een lief randje om wat zakdoekjes. Leuk om cadeau te geven aan oudere dames ( al vind ik zoiets eerlijk gezegt ook heel leuk).
Zo kan een leefruimte eruit komen zien als je je breiwerk, haakwerk, stapel gekregen tijdschriften ( buitenleven) en te lezen boeken om je heen hebt liggen. Terwijl dochterlief drie blikjes DE bonnen netjes knipt, uitzoekt en optelt . Bende dus, maar dat komt wel goed. Volgende keer het resultaat! Overigens: zo'n bende ziet er niet uit, maar het is toch echt heel gezellig!

Met de sprei voor dochterlief ben ik op een/derde.
Vanaf nu: draadjes instoppen ,en dan in de opbergdoos ( voor een euro gevonden in een kringloopwinkel). Zodat ik er straks geen 250 ineens hoef te doen.
Samen met het werken aan de omslagdoek voor dochter, toch nog wat gedaan. Al staat het niet in verhouding tot wat manlief deed!

Inmiddels hebben we er al weer een heerlijke dag opzitten, en schijnt de zon hier stralend. Wij genieten lekker verder. Vandaag opnieuw een thuisdag. Waar ik vast enorm van ga genieten, ik laat het jullie binnenkort zien!

groetjes, Franca.

decadent

2011-07-11T09:17:00.000-07:00

Decadent, dat is het woord wat past bij deze dag. Een thuisdag deze keer, als je het even naar de bieb gaan niet meetelt.
Gewoon thuis aan (onze mooie nieuwe) tuintafel. Wat haken, wat lezen, een kaartje schrijven en een heerlijke kop cappuccino. De oude boekjes? Drie uit Deventer, twee van de car-boot sale in Oss. De eerste die ik ooit bezocht in Nederland.
De Lee jeans komt ook daarvandaan, net als mijn "nieuwe" winterjas. De omslagdoek had ik al langer ( het was nog fris aan die kant van de tuin zo vroeg).
En hoe vind je dit?
Een salade uit het boek van Donna. Ongelooflijk dat je iets maakt wat zo simpel is en dat het dan zo lekker kan smaken.
Als je dan bij de afgeschreven boeken dit juweeltje aantreft , kan je dag toch niet meer stuk?

Als je zo'n dag beleeft ga je je bijna afvragen waar je toch altijd zo hard voor werkt? Om meteen te beseffen: dit is een momentopname, er zijn ook kosten als de school voor de kinderen en de energierekening ( waar we weer aan gaan werken met nieuwe plannen). Niet alles is te koop voor weinig of zelf te maken. Maar ik hoop toch ooit heel ver in die richting te komen ( ik zei het al , vakantie is ook voor dromen). Dag drie van onze vakantie was dit, we hebben lekker nog heel wat te gaan!
groetjes, Franca.

Ik wil bijna zo'n prijslijstje toevoegen zoals in tijdschriften altijd staat, vooruit daar gaat ie: -oude boekjes, 1 euro per stuk.
-Lee jeans, 2 euro.
-omslagdoek, 1 euro
-winterjas ( nog niet op de foto) 6 euro.
-prentenboek 0,50 eurocent.
Kijk dat zijn nog eens prijzen waar je je decadent voor kunt voelen! Geen gigantische uitgave voor een vakantie toch?

veranderde plannen

2011-07-09T20:54:00.000-07:00

Vier stuks. Vier jonge zwaluwen.
Op het punt om definitief uit te vliegen. Nog even wat vlieglesjes van pa en ma.
Dat ik deze foto maakte, vonden pa en ma niet leuk. Ze scheerden om me heen. Heb ze maar snel met rust gelaten. Wat een goed ouderstel zeg.
Loop je in een kringloopwinkel( een andere als waar ik normaal veel kom). Komt dochterlief met deze jurk aan: iets voor jou mam? Okee ik pas wel ( en dacht intussen,nee te klasiekerig). Maar kijk, ik moet beter naar dochterlief luisteren ( ze doet niet voor niks een modeopleiding). Zes euro gaf ik er aan uit, veel voor mijn doen. Maar dan heb je ook een echt heerlijk jurkje! Ik ben er blij mee.
Ondertussen neusde ik bij de kookboeken, en vond deze schat: "het nieuwe koken", van Donna Hay. Nog eens blij, nu voor 2,95. Zal er deze week nog uit koken, en jullie laten weten hoe het smaakt.
Dit smaakte ik ieder geval heerlijk!
En kijk eens hoe het opgediend werd. Met wat slagroom en likeur, en een stuk koek. De taart was eigengemaakt en niet alleen heel goed maar ook heel groot!

We deden een dagje Deventer. Met brocante aan de Ijssel. Rondstruinen door de mooie straatjes van Deventer. Wat wandelen langs de Ijssel. Dit heerlijke koffiedrinken in een Brits/Schots theehuis. En een bezoekje aan het speelgoedmuseum.
Heel leuk. Al was de aanleiding minder.

Plan was om naar Engeland te gaan. Al vonden we het idee om jongste thuis te laten erg eng ( lief maar onstuimig ons mannetje, hij maakt nogal wat mee).
Nichtje deed een superlief aanbod, zoon mocht een week daar logeren. Maar dat was in zijn ogen te kinderachtig.
Deze week viel jongste zoon met zijn oog op een trapper van de fiets ( met stoeien,we waren er zelf natuurlijk niet bij, dus het fijne weet ik niet). Gevolg: hechtingen rond zijn linkeroog. Oog is gelukkig niet beschadigd!
Weer heeft hij heel veel geluk gehad ( denk maar aan zijn avontuur met vuurwerk). Maar wat doet het een moederhart pijn, zo'n beschadigd snoetje.
Het ziet er naar uit dat het heel mooi gehecht is.
Maar voor mij is het klaar: ik blijf thuis!

Aankomende weken dus regelmatig een blogje. Met uitstapjes, kringloopvondsten en projectjes. Een vakantie in Nederland, gewoon thuis. Maar we zullen toch wat Engelse sferen opzoeken. Zo'n vakantie is ook een stukje dromen, nieuwe ideeen opdoen, lekker bezig zijn en vooral genieten!
Ik hou jullie op de hoogte!
groetjes, Franca.

zwaluwen

2011-07-03T22:05:00.000-07:00

Poespoes kan zich niet meer op het erf vertonen of ze word aangevallen door pa en ma zwaluw.
De lamp mag al lang niet meer aan.
En manlief kan hooguit een uurtje in de schuur werken, anders worden ze onrustig. De hoeveelheid poep die ze produceren is ongelooflijk.
Maar wat is het mooi, zo'n nest met zwaluwen! Klik even op de foto's om ze goed te kunnen zien!

groetjes, Franca.

het goede leven

2011-06-27T20:50:00.000-07:00

Het leven is goed in het Brabantse land!
De visite is weg. Het was gezellig, even koffiedrinken met mijn twee nichtjes en dochterlief. Nog even nagenieten,nog een vierkantje haken en dan aan het koken.
Zie je al een stukje? Van het "nieuwe " ?
Het begin is gemaakt. Een week helemaal niet aan gewerkt toen ik een zeer vermoeiend gezin had, maar nu gaat het weer lekker.
Dochterlief ziet een sprei hiervan wel zitten, dan moeten er nog wel heel veel stukjes gehaakt worden!
Vier weekenden werkte ik al, het vijfde zou vrij zijn. Maar toen het in het gezin nog niet zo liep, kwam er een extra dag bij. En zo ging ik mijn vijfde weekend in. Maar die zondag was ik eindelijk vrij! En konden we een belofte inlossen: bij mijn 95 jarige tante op visite. Om daarna door te rijden naar de Ardennen, en een heerlijke wandeling te maken!
We gingen vanuit het Limburgse, naar het plaatsje: Comblain-au-Pond.
Waar het goed toeven was.
Waar we de Les-Tartines ( de boterhammen) zagen. Zo noemen ze de rotsen die als boterhammen verticaal uit de rotswand steken. Mooi!
Een heel bijzondere eerste vrije dag! We hebben er van genoten.
Speciaal voor Jente en van "knibbel,knabbel,knuisje" , miss T.
Twee recepten nog eens duidelijk op de foto ( erop klikken en het is goed leesbaar). Dit was het recept met nogal was speciale ingredienten.
En het snelle, simpele recept. Het andere was al goed leesbaar ( de ratatouille).
Zie hier onze "nieuwe" aanwinst. Een heus tuinstel. Op de koffie bij een collega, kwam ik op het idee. Haar tuinstel was zo mooi! Mijn compliment daarover, beantwoorde ze met : goed he, van Marktplaats. Natuurlijk! Waarom dacht ik daar niet eerder aan. En zo staat hier nu een eenvoudig en degelijk tuinset, van marktplaats. En ik ben er blij mee! We gaan nog wel op zoek naar mooie kussentjes. Maar voorlopig geniet ik zo al enorm.
En aan het eind van vrije dag twee . Je weet wel die van het tuinset afwassen en het blad behandelen, wat wasjes draaien en wat opruimen, van badkamers poetsen en overal stofzuigen, van het nieuwe boeket in de vaas en nog snel een stukje haken, van buiten alle ramen doen ( met ragebol en pollepel) en van de gezellige visite. Die dag, wilde ik ook graag nog even naar de bieb. De aangevraagde boeken ophalen. En laat dochters blik bij de uitgang nou op een sprinter vallen. Het nieuwste boek van mijn favoriete schrijfster!
En dus, ergens vandaag, begin ik aan een stukje geluk!
groetjes, Franca.

van lekker en bijzonder

2011-06-21T17:23:00.000-07:00

Erg hard werk ik er de laatste tijd niet aan. Maar eens hoop ik jullie het resultaat te laten zien.
Nu ik besluiten rondom de maaltijden had genomen, kon ik weer los met het soort recepten waar ik van hou! Simpel, lekker en vaak rommelpotjes.
Hier de ratatouille van Annemiek ( die zelfs schoonouders erg lekker vonden). Wel, wegens mee-etende schoonouders met extra aardappeltjes . Vergeten een foto te maken van het eten op het bord. Maar het was heerlijk!
Kwam ik nog een lekker recept tegen,in het blad: koken en genieten. En genieten was het.
Supersimpel,geen gekke ingredienten, snel en lekker. Wat wil een mens nog meer?
Wortel-gehaktschotel met rijst.
En als je dan een delicious leent van de bieb, en dit ziet, maak je nog een keer iets anders dan aardappelen, groete, vlees.
Iets meer lastige ingredienten ( al heb ik daar mijn eigen draai aan gegeven).
Wel heel erg lekker!
Gebruik gemaakt van de uitverkoop bij Hema, en een lekker zomer-rokje aangeschaft voor 5 euro!
Verder echt genoten van de modeshow waar mijn dochter meeliep!
De show was van de modeopleiding van mijn dochter. Eigenlijk voor de afstuderende eindejaars, maar voor de pauze kwamen bijzondere creaties van de 1e,2e, en 3e jaars voorbij. Trots! Kan helaas geen foto's laten zien, omdat er overal wel herkenbare mensen opstaan. Maar wat hadden we een heerlijke avond. Dit was zo speciaal. Je dochter in iets wat ze zelfgemaakt heeft ( waar je thuis al zo meegeleefd hebt bij het ontstaan) op een podium .Nou ja,catwalk moet je dan zeggen.

Verder heb ik na dik een maand, eindelijk weer een heel kraambed. Hartstikke leuk, al rommelen we nog flink met de borstvoeding, hopen dat we het voor elkaar gaan krijgen!
Is schoonmoeder gelukkig weer een heel eind opgeknapt.
En beginnen we langzaam plannen te maken voor de vakantie.
Ik heb er echt zin in!
groetjes, Franca.

rabarberkruimeltaart

2011-06-18T22:37:00.000-07:00

LEKKER!

keuzes

2011-06-11T22:29:00.000-07:00

Het verschil tussen mensen en dieren? Wij kunnen keuzes maken. De koeien hier hebben niet zoveel keuze ( al lijken ze daar hier in de wei niet erg onder te lijden).
Toen er een geboortekaartje in de bus viel, begon ook voor mij weer een traject keuzes maken. Het retropakje lag er nog ( zou ik al eerder sturen), en verder?
En een slinger daarbij, deze kleuren?
Eentje gemaakt. Laat ik het nou iets vinden voor een Braziliaans voetbalteam, maar niet voor een klein popperig babymeisje. Opnieuw!
En dus zat ik buiten, in de wacht en haakte een slinger voor een klein Maantje.
Keuze in eten. Goed artikel in de Jansen ( leuk blad trouwens). Mijn keus was die ochtend: een heel ongezond wit broodje met roomboter en hagelslag, koffie en een lekkere bak fruit.
Deze week een besluit genomen over het eten van schoonouders: wij koken extra, maar op onze manier. Dus twee dagen zonder vlees (oei) , regelmatig iets anders dan aardappelen, groente, vlees, en niet vet.
Ze zijn van harte welkom om dit mee te eten. Niet lekker? Graag even aangeven en niet aannemen en dan bij de kippen gooien.
Duidelijk, en de keuze is aan hen ( en wat de samenstelling van ons eten betreft gelukkig weer aan ons).
Met zoveel rood fruit in de tuin, is het voor dochterlief niet moeilijk om gezonde keuzes te maken.
De slinger bijna klaar. En toen kwam er van alles tussen. Moeilijke dingen maar ook dezelfde dag een heel fijn mailtje. Naar aanleiding van een bedankje wat ik de pastoor stuurde, omdat hij de uitvaartmis van Pa/opa zo mooi was voorgegaan.
Het maakte niet alleen mijn dag, maar zelfs mijn hele week goed!
Net zoals de ongelooflijk mooie plant die we cadeau kregen ( en dat alleen omdat ze het oude speeltoestel en de oude kinderboeken van onze kinderen hadden gehad).
Keuze van mijn man. Nooit s'avonds op de bank (alleen voor de krimi op zaterdagavond) maar lekker bezig zijn. Hier aan de grasmaaier van zijn nichtje , die bijna niet meer te redden was ( en hij krijgt het toch weer voor elkaar).
De slinger in mijn boekenkast bij wat retrospeelgoed. Toen had ik tevreden alles in een een envelop moeten doen en op de post. Maar ik vond de slinger zo opkrullen. Dus legde ik een natte theedoek op drie vlaggetjes en zette het strijkijzer erop. Stom! Drie vlaggetjes totaal verprutst. Alsof ze vervilt waren. En nou? Zo laten was geen optie, de hele slinger weggooien?
Drie nieuwe vlaggetje gehaakt, snel opgespannen ( het moest nou echt de deur uit), de vervilte eraf, en de nieuwe eraan gehaakt. Het verdiend geen schoonheidsprijs dit slingertje, maar je moet maar denken, het is met liefde gemaakt! Het retropakje is echt verstuurd, de rest werd heel anders: een roze geruit jurkje met witte sokjes en een lief T-shirtje. Zo'n klein lief meisje moet kleine lieve ( roze) kleertjes krijgen ( dat is tenminste mijn keuze).
Al heel lang wilde ik een indianentent maken. Mooie patronen opgezocht op internet, zelfs een oude ariadne via marktplaats gekocht. Maar het was zoveel werk. En ik durfde het niet aan. Manlief maakte de keuze, samen met dochterlief stikte hij in een paar uurtjes deze tipi in elkaar. Gewoon van een oud gordijn . Maar er staat een tent. En de jongens hebben er lekker in gespeeld! Keuzes, soms moet je je niet blindstaren op het perfecte, maar er gewoon voor gaan! Weer een wijze les geleerd!
Het was een week van keuzes en vooral van wijze lessen. Zo ging er een klaagmailtje naar een goede vriendin . Het is allemaal zo moeilijk. Fijn om even te spuien. En nu ik goed nagedacht heb weet ik het weer. Niet alles is in mijn handen, soms moet je iets gewoon laten gaan en erop vertrouwen dat het goed komt. Soms maken mensen andere keuzes als je graag zou zien. Jammer dan, het is hun keuze.

Ook als je geen keuze lijkt te hebben ( weer een dag in de wacht) heb je nog iets te kiezen. Zo gebruikte ik de (hele vroege) ochtend om te wassen en te strijken, hielp daarna mijn man in de tuin ( we hebben weer wat licht aan de keukenkant, door flink snoeiwerk). En genoot de hele middag van twee jongetjes van drie en vijf. Dochterlief moest ( mocht) oppassen bij ons thuis.
De tipi was een succes, het (15 jaar oude) computerspelletje ook even. Maar de grootste attractie was het rood fruit in de tuin!
De hele dag zijn ze gaan snoepen, een extra portie voor in de yoghurt en nog een schaal om mee naar huis te nemen.
Mijn grootste geluksmoment die dag? Met zijn zevenen aan de grote tafel. Een grote schaal lasagne op tafel. Groot en klein maken grapjes, eten met smaak en lachen wat af. GELUK! Absoluut met een hoofdletter!

Ouders waren wat later, dus nog tijd voor hardloop en fietswedstrijden ( we waren allemaal buiten adem). En zo werd een dag die begon met balen ( weer een dag wacht) , een dag met een gouden randje.
Ik heb een goede les geleerd: ik stop ( zeker op dit blog) met klagen.
Maak nog bewustere keuzes : een bloesje uit de kringloopwinkel voor 1,50 en dan wel Jamie's kookboek thuis kopen ( wel tweedehands voor 25 euro i.p.v. 34,95). Voor mij twee keer genieten.
Soms ongezond, soms gezond eten ( dat bloesje moet wel blijven passen).
En niet alles in de hand willen houden.
Mag daar nog een dank je wel voor een geduldige vriendin bij?
Dan komt het allemaal wel goed.
Geniet van je keuzes!
groetjes, Franca.

van fijne dingen

2011-06-02T21:53:00.000-07:00

De rust is hier weer wat terug .
Ik ging weer naar de bieb, en vond de mooiste boeken om cadeautjes uit te maken. En kocht zomaar een mooie plant ( die later altijd nog in de tuin kan).
Zette "snuffeltjes" bij de foto's van Pa/opa. Een foto is van mijn ouders toen ze samen kwamen helpen om ons huis schoon te maken voor we er gingen wonen. Zo'n leuke foto! De lol die ze al koffie drinkend samen hebben. Mooie herinnering . De andere van Pa/opa die mijn dochter een handkus geeft. Van Januari dit jaar. Wat kunnen foto's een mooie troost zijn.
Schoonmoeder is thuis uit het ziekenhuis! En het gaat goed! Als dat geen reden is voor slingers en ballonnen.
Na alle toestanden had ik wat sfeer en vrolijkheid nodig. Dus plukte ik een mooie bos bloemen uit de tuin.
Ik kan er helemaal blij van worden. Waar ik ook heel blij van werd? De aankondiging van de geboorte van Maantje! Wat een prachtig kindje, en wat komt ze in een fijn nest terecht. Proficiat mensen, en ongelooflijk veel geluk toegewenst!
Er moesten nog bankzaken afgehandeld worden ( wat een gedoe allemaal) en vlakbij de bank was dat bloemenwinkeltje waar stond: twee bossen voor 5 euro. Daar ben ik later even op terug gekomen. En nu staan ze hier: Pioenrozen! Zowat de mooiste bloemen die ik ken.
En dus kijk ik vanaf de bak al hakend steeds even op. Om gewoon even te genieten van zoveel bloemenpracht.
Lees ik op de blog van Ankie (www.zilverblauw.nl) dat ze twee prachtige boekjes weggeeft. Nu is zilverblauw al weer een tijdje een favoriet van mij. Door de mooie vrolijke foto's en kleuren. Door hun lieve krullebolzoon Wolf. En hun netgeboren babyzoontje Mus. Wat Ankie doet met haar interieur is ongelooflijk. Kortom de moeite waard om eens langs te gaan! En weer iets om blij van te worden.
Net als ik blij kan worden van dat zonnetje in huis.
En zomaar twee bloeiende orgideen( terwijl ik eigenlijk niks met die plant heb).
Tot slot ladingen geraniums. Voor in de hangpotten bij het keukenraam, voor in de potten op het graf van mijn ouders( bah dat klinkt verschrikkelijk) en voor wat vrolijke kleurtjes om het huis.
Intussen zit ik te wachten. Heeft de wacht gisteren geen bevalling gebracht. Hoop ik vandaag in een gezinnetje geplaatst te worden. Omdat er nog maar drie dagen staan. En ik het leuker voor een gezin vind, als ze de kraamverzorgster van de bevalling het hele kraambed mogen houden.

Probeer ik weer een evenwicht te vinden, tussen eigen gezin, zorg voor schoonouders, tijd voor elkaar, mijn eigen huishouding,werk, vrienden en het verwerken van Pa's overlijden.

Belde collega's op dat ze me komen halen voor de informele avond, een stadswandeling, wat bijkletsen,wat drinken. Ik ben blij met zulke fijne mensen!

Het lijkt erop dat het ( met de hulp van mijn eigen superman) weer allemaal voor elkaar gaat komen. Wens jullie een fijn weekend en geniet van elkaar!
groetjes, Franca.

Alleen als je veel tijd hebt!

2011-05-30T00:21:00.000-07:00

Dit is een lang bericht, dus alleen als je veel tijd hebt!

En weer bracht de kringloopwinkel uitkomst. Wat ben ik daar al vaak blij mee geweest. Na de nachthemden en toiletspullen ( die alles bij elkaar heel wat kostte), raakte mijn potje wel erg snel leeg. Maar schoonmoeder moet netjes zijn in het ziekenhuis, en dus ging ik op pad. Een nachthemd heeft ze inmiddels aan ( lekker met lange mouwen) dit is de rest van mijn buit: 2 rokken, 4 broeken, 6 blouses of truitjes, en twee nachthemden. Inmiddels allemaal gewassen en gestreken. Schoonmoeder kan vooruit.
En het is best netjes toch?
Intussen kreeg schoonvader zijn dagelijks bordje eten , startklaar voor de magnetron. Omdat hij s' middags warm wil eten. In het weekend kookte ik twee keer ( toen schoonmoeder thuis was), maar daar ik de eerstvolgende twee weekenden moet werken, moet daar iets op gevonden worden.
Verder kwam er ook: twee nieuwe matrassen, dekbedden en beddengoed. Zorgde manlief voor frisse witte muren ( een stuucte zelfs een muur opnieuw).
Legde hij een nieuw zeil, en hingen we onze oude huiskamergordijnen op. Het seniorenbed hadden we nog op zolder staan ( van mijn ouders), en zo kregen ze een hele nieuwe slaapkamer. En mocht ik van een afstandje horen , hoe blij schoonmoeder hiermee was.
Dit kocht ik voor mezelf. Een zo ongelooflijk lief speeldoosje, met een kaboutertje. Gevonden op dezelfde dag dat ik op pad ging voor schoonmoeders kleding. Ik ben er echt zo blij mee! Gelukkig voor 50 eurocent.
Heel gelukkig werd ik ook van dit cadeau! Nichtje van manlief kwam die gisteren even brengen. Ze hadden zoveel aardbeien van ons gehad dat ze iets wilde doen. En waar ik nog veel blijer van werd was het meeleven, het echt luisteren, zodat ik toch nog even deze week iemand vertellen kon, dat je je vader heel erg kunt missen, ook al was hij oud en dement. Zo lief, de tranen in mijn ogen. Dank je wel lieve A. Ik ben heel blij met jou.

Boodschappen, idioot veel boodschappen haalde ik deze week. Met luxere spullen als ik gewend ben ( opa en oma's eten) heel veel koffie ( voor de visite die dit weekend daar op bezoek kwam).
Ik gaf: de man die met maar een paar spulletjes stond te wachten voorrang. De jonge vent met kinderen ( en een volle tas) moest toch echt even wachten.
Lieve supermarktmijnheer: ik weet dat ik veel boodschappen had, en dat u drie kinderen bij had. Maar weet U wel mijnheer: dat ik een idiote week heb gehad? Direct na ( of eigenlijk al tijdens) het zorgen voor Pa/opa en zijn overlijden, het regelen van uitvaart en alles wat daarbij komt, was schoonmoeder ziek, en werd opgenomen in het ziekenhuis.
We zorgen voor spulletjes en voor bezoekjes. Hun ( niet zo schone) huisje is nu brandschoon, en heeft een goed fris bed op verzorghoogte. Weet U wel mijnheer dat ik deze week een aflosgezin kreeg, waar ik van de conditie van de baby schrok, die dezelfde dag nog in het ziekenhuis belande? Dat ik de dag erna een gezinnetje kreeg en bijna 80 kilometer reed? Terwijl ik dat soms nog steeds wat eng vind? Nee ik heb hem dit niet verteld, maar het maalde in mijn hoofd. Omdat hij tot 5 keer tegen zijn kinderen zei: "die mevrouw heeft wel heel veel boodschappen, nou moeten we wel erg lang wachten". Ja mijnheer, en daarom.
Het tijdschrift wat ik voor 20 cent gauw ook nog even meenam in de kringloopwinkel.
Gaf me een fijne verrassing.
Een interview met Marieke Henselmans. Al zijn er inmiddels wat herhalingen, ik blijf een fan.

Zondagavond kwam dan eindelijk de kans, om weer eens wat te haken. De slinger was in goede aarde gevallen, nou ga ik dit proberen.
Lieve kaartjes en een cadeautje, wat zomaar op een heel bijzonder moment in de bus viel. Dank je wel lieve mensen, dat doet zo'n goed!
Ik weet dat ik nog dagelijks geef. Maar wat op welke dag, kan ik echt niet meer bijhouden. Ik krijg ook heel veel, lieve kaartje, en mooie bos bloemen, de aardbeiencake en een fijn gesprek.

Toch was het gisteren even helemaal genoeg.
Dat schoonvader het allemaal gewoon vind, zijn vrouw geen ruimte geeft om ook maar iets te vertellen. Zelf altijd luxe grote auto's reed, en ons maar sukkels vind met een klein Fordje. Veel gebeurd voor het oog van het kerkvolk, groot en duur ,maar de gewone dingen...En nu is het heel gewoon dat zijn zoon alles doet, en betaald.
We doen het hoor! Voor schoonmoeder, voor mijn lieve man, en ook een beetje voor mezelf, omdat ik me anders zo schaam.

En dus gingen we er even uit. Hadden we eindelijk even tijd voor elkaar. Kans om te praten over Pa/opa. Lopen langs het water, langs het oude haventje, zagen zoveel mooie oude boten, een fijn historisch stadje. Dronken Italiaanse koffie in een voormalige kruidkelder, en aten ( samen een) bakje friet van een prima frietkraampje. Keken we rond in het kleine lieve winkeltje: "Oude liefde". We genoten van de zon en van de rust.
Vandaag kunnen we er dus weer tegen. Ga ik de inmiddels gigantische berg strijk te lijf, en vanmiddag lekker op de koffie. Bij een nichtje, met een ander nichtje. Twee fijne positieve meiden. Het komt wel goed allemaal. Er zijn gelukkig ook hele lieve mensen om ons heen!
groetjes, Franca.

verder gaan

2011-05-23T17:53:00.000-07:00

Dank je wel voor alle lieve reacties.
Het doet goed te merken dat mensen met je meeleven.
Ook nog een dank je wel aan Purperpolletje. Hoewel ik me voorgenomen had om dit jaar niet zelf te zaaien, maakte ik een uitzondering voor het zaad wat ik van haar kreeg. Het gaat goed, ik hoop op heel veel bloemetjes.
Zondagochtend, kleurtjes uitgezocht bij het pakje. Wat later als gepland werkte ik aan een nieuw cadeautje.
Een mooi ( voor moederdag gekregen) d.v.d.tje erbij, en aan de slag.
Gisteren ging het pakje op de post.
En nu maar hopen dat ze het leuk vinden.

Het geven van cadeautjes is wel doorgegaan, maar leuke zelfmaakdingen daar kwam ik natuurlijk niet aan toe.
Wel kreeg schoonmoeder nieuwe nachtgoed, en een goed gevulde toilettas, voor in het ziekenhuis. Ging er natuurlijk een mooi boeket naar de verzorgsters van Pa/opa, voor alle goede zorgen. Nog een boeket naar schoonmoeder. En elke dag een lekkere maaltijd naar schoonvader.

Kleine dingen tellen ook toch.
Nu zoek ik een leuk cadeau voor een stelletje dat gaat trouwen. Het moet over de post te versturen zijn. Liefst vandaag nog. Morgen start ik weer met werken, toch weer even gek hoor. Maar ook heel fijn.
groetjes, Franca.

Pa/opa

2011-05-23T00:23:00.000-07:00

Dinsdag 17 mei is mijn vader en de opa van onze kinderen heel rustig en in ons bijzijn overleden. Er is verdriet. Maar er is vooral veel dankbaarheid.
Ik ben dankbaar, dat ik zo'n lieve vader had.
Dankbaar dat we bij hem waren toen hij stierf.
Dankbaar dat hij geen pijn of lang ziekbed heeft gehad.
Dankbaar dat er lieve mensen om ons heen waren die hielpen met alle dingen die er rond een uitvaart geregeld en gedaan moeten worden.
Dankbaar voor die lieve vriendin die helemaal uit het hoge noorden naar de uitvaart kwam ( 2/5 uur heen, 2/5 uur terug met de trein).
Dankbaar voor de lieve vriendin die me liet vertellen en vertellen, over de laatste dagen.
Dankbaar voor de mooie uitvaart, eenvoudig, mijn vader waardig.

Ik ga jullie niet vervelen met het in memoriam van een man die jullie niet eens kennen.
Maar wil toch graag een klein stukje hier laten zien, van de man die mijn vader was.

M,

Een eenvoudige man,
Een alpinopetje.
Grote handen,hard gewerkt.
Lieve ogen,een kleine schittering.
Weinig woorden,droge humor.
Grote liefde voor zijn vrouw en kind.
Bijzondere band met schoonzoon en neef.
Lieve opa.

Dag lieve Paake, we houden van jou.

Morgen. Morgen weer een vrolijker stukje, maar ik wilde toch graag ook dit met jullie delen.
groetjes, Franca.

300 berichten

2011-05-14T22:19:00.001-07:00

Er worden nog steeds cadeautjes gegeven. Wat heel leuk is om te doen.
Soms eenvoudig en zelfgemaakt. Soms door tijd en kleine dingen te doen.
Deze week kreeg ik ook een heel leuk cadeau per post. Waar ik echt heel blij mee ben!
Maar voorlopig komt er even geen nieuw blogje.
Schoonmoeder heeft een tia gehad en erg veel restverschijnselen.
En mijn lieve Paake ( hierPa/opa genoemd) eet en drinkt bijna niet meer.
We gaan even alle tijd en energie in deze lieve mensen steken.
Het ga jullie goed!
groetjes, Franca.

29 dagen, dag 1 en 2

2011-05-09T12:02:00.000-07:00

In het boekje: Budget gerechten, noemen ze het restverwerking.
Nou hou ik nooit 300 gram kippenvlees over, dus maakte ik het gewoon vers.
Kippenpastei met champignons. Omdat de creme fraiche ,2 halen 1 betalen was bij AH. En natuurlijk gewoon omdat het wel lekker eruitzag.
En dat was het vast ook, ik was gewoon te laat met mijn foto.
Ik probeerde nog een foto van mijn bord, maar of dat er zo lekker uit ziet? Het smaakte wel erg lekker.
Het boek waar het project mee begonnen is. Ik lees steeds een hoofdstuk en ga dan wat anders doen. Het is zo confronterend als ze schrijft wat de gevolgen zijn als je MS hebt. Tussendoor haak of rommel ik wat, of lees een stukje in de nieuwe Prima. Die is super deze keer! Ze veel artikelen die me echt aanspreken. Zoals 319 ways to beat the cash crunch .
Zie je wat mijn haakwerkje geworden is?
Gisteren toch maar begonnen met de 29 dagen.
Dochterlief had de prijs voor de mooiste outfit en ( helaas) ook de mooiste val bij de hoge hakken run. Dat is toch een mooie slinger waard? Ze kreeg overigens twee bioscoopkaartjes en een bon t.w.v. 50 euro! Zie je met welke hakken ze rende?
Dag een is dus een slinger, gegeven aan dochter.
Niet alleen wegens de hoge hakken run. Maar ook omdat ze zo'n zonnig kind is!
Daar hangt de slinger nu, aan haar bed . Zou ik hem even mogen lenen voor mijn verjaardag? Of is dat niet eerlijk? Dan moet ik maar snel een nieuwe maken.
Vandaag is dag 2. Goed nagedacht, wat en voor wie. Klein probleempje was dat ik in de wacht zat. Kan niet bellen ( telefoonlijn moet vrij blijven) nergens heen.
Oplossing: stuur een pakje, vraag of schoonvader die even op de post wil doen. Dus hoop ik dat morgen de postbode het pakje bezorgt bij collega. Die waar ik vorig jaar een paar dagen mee mocht lopen. Omdat ze als zzper werkt, en deze special dus vast kan gebruiken. En natuurlijk omdat ze zo'n lief mens is!
Als je al de hele dag wacht. Vanalles gedaan hebt en trek krijgt, maar het echt te vroeg is om te gaan eten. Kun je iets uit je jeugd uitproberen. Beker melk goed heet maken, 2 theelepeltjes oploskoffie erin en een (heel klein) theelepeltje suiker erbij. Gek dat de geur alleen de ineens terugzet in je jeugd. Het kwam door de beschuitbus. Daardoor dacht ik hier ineens weer aan. Vroeger kreeg ik er een beschuit met speculaas bij of soms een met een dun plakje peperkoek erop.
Als er dan ook nog een lekker snoepje bij mag ( moederdagcadeau van jongste) dan heb je het toch wel heel goed!Zo kom je de wacht wel door. Wat lezen, wat handwerken, een wasje draaien ( en ophangen) de vaatwasser leeg en zo rommel ik wat aan.
Uiteindelijk kwam de oproep: baby al geboren ( nog wel heel vers) , prachtig kindje, leuke ouders, leuk huis. Ik verheug me op komende week!
groetjes, Franca.

geven

2011-05-08T01:28:00.000-07:00

Cadeautjes geven, wat is er leuker.
Toen ik een boek las van een mevrouw die MS had en door een dokter als advies kreeg : denk eens even niet aan jezelf en aan de pijn, denk aan anderen en geef in 29 dagen 29 cadeautjes. Het hoeven geen dingen te zijn, ook een telefoontje, een gunst e.d. kan als cadeautje gezien worden. Het moet wel elke dag gegeven worden, een dag overslaan is opnieuw beginnen, anders is de energie doorbroken.Dat leek een goed idee. Dus begon ik vrolijk. Om na drie dagen vast te lopen. Een dag dat het niet zo lekker liep, dan blijkt het dus ongelooflijk moeilijk om aan cadeautjes voor anderen te denken.
Een goede les. Morgen begin ik opnieuw.
Niet dat ik vandaag niks weggeef, maar of een moederdagcadeautje voor mijn schoonmoeder telt?
Cadeaupapier is in huis. En ook een schattig nieuw schaaltje waar ik een leuk plan mee heb.

Ooit een dekbedovertrek. Nu een kussenhoesje.
Wel handig, dan zijn er al een paar naadjes klaar. Dochterlief maakte ze overigens voor me.
Vandaag ga ik jullie alvast wat geven. Een supersimpel erg lekker recept.
Voor 5 personen nam ik: 4 paprika's ( een stoplicht plus een extra rode).
Drie grote uien, een bouliionblokje ( ik nam een schepje poeder van de reformwinkel),en 250 gram ongepaneerde snitsels.
Snij de uien in ringen, de paprika's in fijne reepjes, zachtjes even bakken ( glazig geen bruinig kleurtje laten krijgen. Snitsels in hele fijne reepjes snijden en in andere pan even bakken. Bij elkaar doen,glaasje witte wijn ,en het bouliionblokje (schepje poeder)erbij en zachtjes een een half uurtje laten smoren. Net voor het opdienen een bekertje creme fraiche erdoor doen en heel zachtjes verwarmen.
Serveren met rijst ( ik nam een pak wilde rijst met noten van AH) . En je hebt een heel simpel,snel,eenvoudig en toch ongelooflijk lekkere maaltijd, die je gerust je vrienden kunt voorzetten bij een etentje. Het makkelijkste is het om een paprika per persoon te rekenen. Hier hebben ze gesmuld!
Weet je nog die kinderfilm die ik laatst zag?
De bloemetjesjurkjes vond ik geweldig.
En waar liep ik zomaar tegenaan bij de kringloopwinkel?
Mijn eigen vingate bloemetjesjurk! Vandaag draag ik dus een echte moeder(dag)jurk.

Deze parel is een verhaal apart. Een vriendinnetje van dochter zag de tas in de kringloopwinkel, maar kon die toen niet meenemen. Dag later gingen we kijken, maar de tas was weg. Jammer,niks aan te doen.
Rommelend tussen de jurken ( waar ik mijn bloemetjesjurk vond) zag ik een mevrouw met de beschreven tas lopen. Dus vertelde ik mijn dochter dat een heel aardige mevrouw de tas had. Dat ik het haar van harte gunde ( was ook een aardige mevrouw) maar wel jammer voor vriendinnetje. 10 minuten later komt er een heel blije dochter op me af : Mevrouw had van de aankoop afgezien, vriendinnetje was inmiddels naar huis,of ik misschien... Natuurlijk!
En zo fietste dochterlief ,s'middags met een supercadeau in haar fietsmand naar vriendinnetje! Een supercadeau voor...4,50 euro!
Moet je weten dat we er waren op 4 mei. En dat dit tijdschrift daar lag voor 40 cent! Hoe dat kan? geen idee. Maar wat een mooi cadeautje.
Die dag aten we simpel. Wel zo handig als je de halve dag in de stad heb rondgesjouwd (ook nog leuke stofjes gekocht op de markt).
Uit een budgetkookboek. Wat is dat toch dat ik daar vaker lekkere dingen vind dan ik dure kookboeken?
In dit geval: Macaroni met kaas ( en voor de jongens ook maar wat blokjes ham). En pittige broccoli. Broccoli kort koken of stomen. 2teentjes knoflook en een klein rood pepertje(goed fijn en zaadlijsten +pitjes eruit) bakken in wat olie, 50 gram broodkruim erbij, in 5 minuten knapperig bakken. Over broccoli strooien en direct serveren. Lekker!

Nog even over het geven.
In eerste instantie wou ik er hier helemaal niet over schrijven, wat je rechterhand geeft, hoeft je linkerhand niet te weten ,leerde mijn moeder me ooit.
Maar als ik er hier over schrijf, is dat een prima stok achter de deur. Nou moet ik nog leren dat iets eenvoudig ook goed is, ik wil altijd dingen zo perfect doen. In dit geval laat ik dat gaan, waar ik wel op wil letten is wie geef ik iets?
Het was makkelijk om mijn nichtje ,waar ik veel contact mee heb, iets leuks te geven. Maar ik wil nu het nichtje dat ik normaal nooit zie, en die buurvrouw die niet zo goed ter been meer is en dat oude dametje en... Elke dag een cadeautje toch, tijd zat om te bedenken wie en wat.

Tot slot zag ik vandaag dat Mus geboren is. Wat een prachtig mannetje ( van www.zilverblauw.nl ) . Vannacht begint mijn dienst om 2.00 uur. Wie weet zie ik dan ook weer zo'n prachtig kindje geboren worden. Ik heb er weer zin in, om zo'n klein mensenkind te verzorgen en vertroetelen, en die ouders een fijne week te geven!
tot snel!
groetjes, Franca.

1 keer per jaar

2011-05-02T23:23:00.000-07:00

1 keer per jaar mag ik vakantie nemen samen met de kinderen (buiten de grote vakantie) en laat ik nu voor de meivakantie gekozen hebben! En dus geniet ik me gek. Van de kinderen, het mooie weer. Van het echte vakantiegevoel.
Alleen vind ik een week vrij zijn niet altijd een succes. Maar samen met de kinderen is het een feestje!
Kijk maar mee met zo'n dagje.
Poespoes die tijdens het ontbijt duidelijk maakt dat ze naar binnen wil ( snapt nog steeds niet dat dat ook via de bijkeuken kan, die deur staat open).
Dochterlief die eindelijk iets van haar kamer wil laten zien. De rest komt wel als ze opgeruimd heeft zegt ze.
Strijken doe je met dit weer toch niet binnen? Jurk? Ruim tien jaar geleden voor 5 gulden op een rommelmarktje. Heerlijke thuisdracht.
Nieuw leesvoer en zal ik...weer eens iets naaien?
De naaimachine moet toch op tafel komen, om de kussens af te maken.
Oudste mag een ziek boompje kappen. Wat is er leuker voor zo'n knul om je even op uit te leven.

Om daarna het zielige vogeltje te begraven. Geen idee wat er gebeurd is, maar wat is het sneu.
Bloemen en bloesem zo ver je kunt kijken.
Simpel ,maar lekker eten.
Iets nieuws op (of is het met haken aan) de haakpen.
Zie je wat het gaat worden?
En nog even een cadeautje maken voor het nichtje waar ik morgen op de koffie ga. Een pot met benodigheden om zelf koekjes te bakken (idee gepikt van internet).

En verder: Niet zoveel. De ochtenden zijn er om wat te ruimen, een wasje te draaien of te strijken. De middag om lekker in het zonnetje te zitten, naar pa/opa te fietsen of bij vrienden en familie op bezoek te gaan waar ik anders niet toe kom.
Als dochterlief thuis is ( baantjes en vrienden worden niet vergeten) rommelen we samen rond. We hopen om deze vakantie nog een rokje en jurkje voor elkaar te krijgen.
De kamer van oudste wordt goed gedaan( witten en verven) en verder heeft het haakvirus me te pakken.
Meivakantie: wat een genot!
(vakantie) groetjes,
Franca.

te fout

2011-04-29T22:33:00.000-07:00

En daarom zo leuk. Telefoonhoesje van restjes haakkatoen met aardbeiknoop.
Zo fout dat het weer leuk is.
De planten mogen nu wel in de grond.
Heel even...nog een extra randje om mijn kussen ( wegens gekocht binnenkussen dat een tikje groter is).
Wat heerlijk, zo'n herontdekte oude liefde!
groetjes, Franca.

ken je dat gevoel?

2011-04-27T23:50:00.000-07:00

Ken je dat gevoel? Dat je ergens heen fietst en er in gedachten al bent? Moe wordt je dan soms van jezelf.
Dat heb ik nu met haken. Eerst jaren allerlei leuks tegenkomen op het www en er alleen maar naar kijken (kan ik dat nog wel).
Dan beginnen en in twee avonden een kussen haken. En in gedachten al met moeilijker patronen en hele spreien aan de gang. STOP!
Eest de draadjes instoppen, er echte kussens van maken, dan rustig rondkijken wat ik daarna ga doen. Goed is goed. Genoeg is genoeg.
Maar eerst:
1. Genieten van mijn schone naar groene zeep ruikende huis ( gisteren gepoetst,nadat eergisteren onverwacht een collega op de stoep stond in een dagen lang niks aan gedaan huis,SCHAAM).
2. Naar pa/opa fietsen.
En 3. genieten van het hier en nu!
Zoals van mijn orchidee, die na een lange bloei alle knoppen liet vallen en nu gewoon opnieuw begint!
Wens jullie de rust om echt te genieten.
groetjes, Franca.

vergeten

2011-04-26T22:12:00.000-07:00

Vergeten hoe leuk dit is. Vergeten hoe snel dit gaat.
Vergeten hoeveel lol ik erin had.
Zo vaak langs zien komen op allerlei blogs, eindelijk begonnen en het is LEUK!
groetjes, Franca.

een oven en een wasmachine

2011-04-25T23:07:00.000-07:00

Hoe vind je deze?
Zijkant een.
De achterkant.
Zijkant twee.

De pitten . Met een gebakken eitje.
2e Paasdag bezochten we een rommelmarkt. En vonden deze schatten.
Een boek is al uit. Buiten gelezen in het zonnetje.. Afgewisseld met borduren aan mijn lammetjeskussen. Buiten kan ik de kleuren goed onderscheiden. Komt die ook eens af. Een boek wat me weer eens wat nederig maakte. Mooi leesvoer.
En zo hadden we een fijne 2e Paasdag.
En een nieuwe wasmachine en fornuis. Waar ik zo blij mee ben.
Hadden jullie ook fijne paasdagen?

groetjes, Franca.

Zalig Pasen

2011-04-23T23:17:00.000-07:00

Straks koffiedrinkers na de mis. Snel toch nog een paastaart gemaakt.

recept: spectaculaire chocoladetaart van Karin. Uit het kookboek: Alles uit de kast ( ik vond het online).

Als je niet reageert op andere bloggers.
Als je steeds toch niet dat kaartje stuurt (terwijl je op de dag zelf besefte dat je te laat was).
Als je strijkgoed zich opstapelt.
Als je nog niet reageerde op dat lieve e-mailtje omdat je het zo goed wilt doen.

Dan besef je dat je op een glijdende weg zit.
En dus ging ik gisteren een dagje uit met manlief.
In de auto met zonder dak. Gewoon een eindje rijden. Een leuk stadje bezoeken, even zitten aan het water. Bootjes kijken.
Stond ik vanmorgen (heel) vroeg op. Bakte alsnog een paastaart.
Heeft dochterlief voor een mooie paastafel gezorgd.
Gaan we zo naar de kerk, en komt de familie daarna op de koffie.
Het komt wel goed.
Zalig Pasen allemaal!

droom je mee

2011-04-20T23:03:00.000-07:00

Mijn droom van een pipowagen was even op de achtergrond.
Inmiddels staan zaken weer wat op een rijtje.
En komt de droom weer volop boven (waar het weer ook aan meewerkt).
Droom je even met me mee?
Kijk eens op: - www.mollydishwasher.com
- www.pipowagendeluxe.nl (kijk ook bij Daan).
- www.3akers.nl
- www.pipowagenwarmwelkom.nl
Veel kijkplezier!
Hopelijk over een tijdje gewoon op mijn blogje.
groetjes, Franca.

vrouwke,vrouwke doet oe best

2011-04-20T05:30:00.000-07:00

Als ik dat "Vrouwke" ben dan doe ik mijn best hoor!
Al heel lang is hier de traditie van het "Paoseier ophaole".
Waar kinderen langs de deuren gaan, een liedje zingen en daarbij eieren en geld ophalen. De eieren mogen ze delen, het geld gaat naar een goed doel.
Ze roffelen met een kunstig uitgesneden paasstok in de maat van het liedje op de grond. En als de bewoner niet opendoet hebben ze een minder lief liedje: D'r zit een gaotje in de deur. En daor kekt nen gierige duuvel deur.
Omdat er steeds meer mensen (vrouwen)aan het werk zijn, komen ze nogal eens aan een gesloten deur.
En dus veranderde ik mijn plannen van vandaag ( naar de markt voor een leuk stofje) en wachtte op de zangers met een leuk gevuld mandje.
Niet dat het erg is hoor, om met zo'n heerlijk weer rond huis te rommelen.
Hebben jullie trouwens een leuk idee voor deze "buit"? Ik vond ze in de kringloopwinkel, vind ze geweldig, nu nog iets bedenken om ze goed te gebruiken!
Ik ben verliefd! Ja gelukkig nog steeds op mijn man. Maar nu ook op een film. Een kinderfilm nog wel. Eerst wees een medeblogster me op de kleding van de moeder. O wat geweldig! Bloemetjesjurkjes, leuke vestjes, ongelooflijk leuk!
Ik besloot de film ( voor mijn petekindjes ja,ja) aan te schaffen. En viel van de ene verrassing in de andere.
De scene in de "goeie" kamer: smullen van de lambizering, de gebloemde bank, de haard, die blauwe kleur,de behangetjes. De slaapkamer van de kinderen, die bedjes, let eens op de muurschilderingen, de kippetjes op het bedje. De keuken met alle mooie rekken, de aga, alles, alles in dat huis is zo mooi! Ik wil er rondlopen. Kijken. Is er geen fotoboek van de film gemaakt? Met heel veel plaatjes? Dan kan ik buiten in het zonnetje gaan zitten en genieten.
Niet dat ik dat nu niet doe hoor. Ook de boekjes van Anne van het groene huis zijn fijn leesvoer. Vandaag kwam het laatste boekje uit de serie met de post. Nu kunnen ze cadeau gegeven worden.En lunchen buiten is ook heerlijk. Al moet ik even niet onder de boom gaan zitten, er komen werkelijk honderden kleine rupsjes uit. Als je eronderdoor loopt, zit je al helemaal onder.

Ik besef dat ik de foto's verkeerd om geplaatst heb, maar laat het nou maar zo.
Vandaar eerst een foto van de vertrekkende kinderen ( jammer dat ik geen foto kan laten zien van de lieve meisjes die aan de deur kwamen zingen, maar ja mijn eigen kinderen zet ik ook niet op het www). De jongens waren te moe, die bleven vanaf de oprit zingen. Ze hadden er dan ook al zo'n kilometer of 6 op zitten, en dan moeten ze nog terug naar het dorp .
Gelukkig kwamen ze niet voor niks.
Stond er hier een mandje klaar, en hoorde ik de kinderen ( heel hard) roepen hoeveel geld ze wel niet van de buurman hadden gekregen.
Fijn om te horen dat er nog iemand thuis was, zeker omdat de kinderen zo ver moeten lopen om hier te komen.
Verder was het een enorme verwenweek voor mij.
Dit is het (enorme) boeket wat ik van "mijn" gezin kreeg.
Lieve mensen, al was het erg wennen om op deze manier te werken ( we willen een kraamverzorgster die Mevrouw tegen haar familie kan beschermen) Oeps...
Het was erg spannend ( en soms wat gespannen) werken, maar we hebben het kraambed allemaal naar volle tevredenheid af kunnen sluiten!
En ook opa verraste me, als dank voor de hulp nadat zijn portemonnee gestolen was. Wat een verwennerij. Hoeft helemaal niet natuurlijk, maar is wel heel lief.
Kreeg jongste op verzoek : "weer eens van dat Mexicaanse eten, waar chips op lag". Ik moest even zoeken naar het recept. Gelukkig wist ik dat het op mijn blog had gestaan. Bleek het gewoon uit opperdepop te komen!
Tot slot nog twee nieuwe rokken!
Allebei uit de kringloopwinkel.

Deze bleek van een bekend merk te zijn, en daardoor nogal duur. Nou ja voor een tweedehands rok dan. Over die 4,95 komen we best heen.
Zeker omdat ik de rok al verschillende keren aangehad heb. Fijne lengte, hiermee kan ik ook over straat!
Bedenk ik me ineens dat ik de naam van de film niet eens genoemd heb: Nanny MacPhee 2.
Ik ga nog even naar buiten. Zo koken en vanavond (alweer) ouderavond. Nou ja, geen klagen hoor! Zomaar twee weken vakantie ( het is nog steeds rustig), vrij met Pasen, mooi weer, de was droogt heerlijk. Laat mij maar schuiven!
groetjes, Franca.

waarom

2011-04-07T03:46:00.000-07:00

Overweldigend zo'n bloemenpracht.
Ik zit buiten te breien, en probeer te genieten van de mooie dag. Maar het zit me niet lekker. Waarom werd gisteren mijn schoonvaders portemonnee gestolen? Wie doet zoiets bij een man van 81?
Ik eet mijn lunch, heerlijk in het zonnetje. En denk aan gisteravond toen bij het werkoverleg verteld werd dat de verloskundige voortaan alleen met politiebegeleiding naar nachtelijke bevallingen gaan, in de wijk die mijn nieuwe werkgebied gaat worden. Over de kraamverzorgenden is nog niet nagedacht, die moeten voorlopig zichzelf maar zien te redden.
Dit kan toch niet. Ik zit buiten in mijn heerlijke tuin, en kan er niet van genieten. Ja zeg, dit kan niet de bedoeling zijn. Waar ik de wereld een stukje fijner kan maken, zal ik dat doen. Dat er veel mensen zijn die daar anders over denken weet ik best, maar hier gaan we van het goede uit.En dus fiets ik zo naar Pa/opa en ga een lekker stukje met hem wandelen. Gooi ik stiekem een leuk pakje bij een goede bekende in de bus.
Ben ik ijverig op zoek naar deel 3 van Anne van het groen huis ( dan heb ik de serie compleet om aan beste vriendin te geven). Heeft iemand toevallig nog.......
Gaat het bovenste boekje zodirect naar een vriendin, en is het tijdschrift ( van 23 jaar oud) via marktplaats gekocht om iets speciaals voor twee kleine jongetjes te maken. Is aardappels schillen in het zonnetje gewoon leuk. En hebben we grote plannen voor de aankleding van dochters feestje over een week. Zo! Dat is beter! Er zijn dingen die niet leuk zijn, waar we weinig aan kunnen doen, Maar wat we wel doen heeft ooit zijn invloed.
En daarmee wil ik mijn steentje bijdragen.
lieve groetjes, Franca.

zo veel 2

2011-04-03T02:55:00.000-07:00

Dat zonnetje binnen is mooi. Maar nu aan de slag, zodat we straks van het zonnetje buiten kunnen genieten!

Snel naar de andere kant naar buiten, waar de waslijn is. We willen weg, intussen kan de was mooi drogen. Poespoes blijft binnen op de mat zitten kijken. Groot gelijk, daar zit ze ook in 't zonnetje.
Zien jullie waar we om 9.00 uur al op de stoep stonden? Inderdaad de kringloopwinkel. Om een uurtje later met fijne zomerkleding en nog wat gezelligs weer buiten te staan.
Voor mij drie blouses en drie rokjes. Een erg kort, maar prima om thuis bruine benen te krijgen. De andere iets langer. Lekker fris en zomers, voor 6x 1,95 euro, kan ik weer even vooruit!
Zie je? te kort om mee naar de winkel te gaan, maar voor thuis prima.
Dit kwamen we ook tegen. Kleine klomp-bootjes, waar een zeiltje op kan. Leuk voor twee heel speciale jongetjes, waar jullie later meer over horen.
Om 10.00 uur was de bieb open. Daar vond ik heel veel leuks, waaronder dit prachtige kookboek van Donna Hay.

Met prachtige sfeerplaatjes.
En heel verleidelijke recepten. Snel naar huis. Om vervolgens de rest van de dag van het heerlijke weer te genieten in de tuin. Dochterlief had ijskoffie gemaakt,ik had liever gewone koffie. En zo installeerde we ons met koffie en de volle biebtas buiten. Niet meer aan foto's gedacht, maar geloof me het was genieten!
Zoals ik nu geniet van die mooie bloesempracht buiten. Zo veel voor een dag, dat het twee blogjes werden. Vandaag ga ik jullie verder niet lastig vallen. Fijn weekend verder!
groetjes, Franca.